Plebiscyt RMF ON | Zwiastun kulisów

Koniec roku to czas podsumowań. Na stronie RMF ON słuchacze mogą wybrać najlepsze albumy mijającego roku. Wśród nominowanych nie ma co prawda Pokus Dody, ale możecie je zgłaszać wraz z uzasadnieniem. Do dzieła! Doda może zdobyć tytuł, a Wy – składanki RMF FM.

_________________________________________________________________________

UPDATE:

Pojawił się zwiastun kolejnego odcinka ‘Kulisów koncertów Dody’, tym razem filmik będzie poświęcony fanom. Zapowiedź można obejrzeć TUTAJ.

  • Matt1605

    nie wiem, czy widzieliście, ale wczoraj w “jaka to melodia” było bad girls Dody ;] występ w tej zielonej kurteczce

    a teraz xxx na 4 fun,tv :)

  • Anonymous

    Jaka gazeta (strona internetowa, czy coś) okrzyknęła Pokusy lepszą płytą niż Gagi?

  • http://twitter.com/beta6530 Beata xD

     Ja dzisiaj widziałam powtórkę “Jaka to melodia” z Dodą i “Bad Girls” ;D

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    WPROST z tego co pamiętam :)

  • Aneta

     ja nie trafiłam ani wczoraj ani dziś,haha to sie nazywa pech:D

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    też widziałem :) 

  • Matt

    mam pomysł na promocję chimery xD no bo teraz jest szał z tym kotem co mówi “co ja pacze, co ja jem…” i takie tam. W chimerze jest “teraz już tylko patrz” xD można przerobić na “teraz już tylko pacz” dać tytuł piosenki na dole i zdjęcie tego kota :0 Z tego co wiem to jest profil na kwejku czy bestach doda-music :) Więc może admin coś takiego zrobi?

  • Kamil :D

    Ja dalej nie rozumiem dlaczego nie przeprowadziliśmy akcji “Zaatakuj radio” z “XXX”… fani Ewki atakują propozycjami i są w listach przebojów….

    swoją drogą polecam wam tą piosenkę. Po pierwszym przesłuchaniu nie lubiłem jej, teraz bardzo mi się podoba. Co o niej sądzicie? http://www.youtube.com/watch?v=iqFZTZvfV9o

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Widziałem pierwszy raz XXX w tv, na 4funtv!
    Teledysk genialny, tylko jak był tekst to czułem sie trochę zażenowany, ale i tak fajne uczucie zobaczyć teledysk pierwszy raz, bo dłuższej przerwie nie ogladania na yt i to w tv :)

  • Anonymous
  • Kamil :D

    zgłoszone ; )

    Przypominam o głosowaniu na Dodę i Virgin w liście 1500sto900 http://www.viva-tv.pl/mini/1500sto900/

  • Kamil :D

    do “XXX” też tak można . Tam jest “spójrz w oczy me..” i dodać zdjęcie z klipu + kotek i napis “Gdzie ja pacze?”… ale taka promocja jest bez sensu.

  • Anonymous

    zgłoszenie wysłałem. tak mimo wszystko to te radia są żałosne, nie dali w propozycjach płyty Dody, ale Honey czy Feela dali. wiem, że nie grają ogólnie Dody, ale nie powinni jej płyty pomijać w takich zestawianiach raczej.

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Warto głosować, sa tam w końcu wokalistki, które sa puszczane przez radio… tlyko Doda nie jest, więc jak zobaczą, że słuchaczą na nią glosuja to może… puszcza jej piosenki o 17:00 a nie o 03:00 nad ranem! głosujemy :)

  • Kamil :D

    Wydaje mi się, że wpadłem na dobry pomysł jak pomóc Dodzie w karierze za granicą..
    Do tego przyda się nam portal last. fm .
    1. Szukamy jakiś ludzi z za granicy (muszą to być osoby które słuchają muzyki podobnej do Dody)
    2. Nawiązujemy z nimi rozmowę, pytamy o gusta muzyczne, o to czy zna Dodę.
    3. Prosimy o e-mail i wysyłamy mu 3 piosenki Dody w języku angielskim : “Bad Girls”, “XXX”, “My way or no way” wraz z krótką biografią.
    4. Piosenki muszą być otagowane.
    5. Przypuśćmy, że dziennie jedna osoba wyśle 10 osobom piosenki. Po tygodniu mamy 70 odsłuchań więcej , więcej słuchaczy, więcej osób znających Dody.

  • To Nie Ja 111

    Twój pomysł nie jest orydżinal.

  • Anonymous

    po co my mamy jej pomagać skoro ona nawet nie zaczęła jeszcze nic robić w tym kierunku …

  • Anonymous

    Mam pytanie czy w tym konkursie wygraj pokusy trzeba podawać imię i nazwisko i inne dane osobowe czy nie ??

  • Dawid

    Przez lasfm znalazłem taką stronę.

    http://musicbrainz.org/artist/87452e5d-d526-4637-9f23-133faeb22508/releases

    Zobaczcie, że jest tam napisane, iż w 2009 roku Doda wydała EP z coverami, które śpiewała na koncertach. Przecież to nieprawda… Chyba, że o czymś nie wiemy.

  • Anonymous

    Co robicie w tym roku na Sylwestra ?. My mieliśmy pierwszy raz ze znajomymi jechać na imprezę sylwestrową do Gdańska bo nikt nie chciał zrobić u siebie, ale kiedy ogłosili że gwiazdą wieczoru ma być E. Farma to wszyscy się załamali i bardzo szybko znalazło się lokum ^^. Także, dzieki Ewa xd !

  • http://twitter.com/Tommyyrock Tommy

    Zgadza się. Jak w końcu zepnie cztery litery i nagra ang wersję ( w co wątpie ) to zaczniemy ją promować.

  • ania6541

    już dawno nie było odcinka na orange.pl z trasy koncertowej… ciekawe kiedy będzie jakiś nowy :D

  • http://www.LikeaDoda.com RudeBoy7

    Nie wiem czy było…
    Ale możemy zagłosować :) http://www.eska.pl/hotplota/sonda/polska_artystka_roku_2011/1754

  • Anonymous

    5 utworów. Jeszcze dołożyć kilka i byłoby fajne EP. Ciekawe skąd im przyszło takie info.

  • Andiama

    hmm, co ja będę robić to tak na prawdę jeszcze nie wiem, ale pewnie z chłopakiem coś wymodzimy :P. nudzić się nie będziemy:). 

  • Andiama

    a dlaczego rano nie dodał się mój komentarz? wie ktoś może czym to było spowodowane?

  • Anonymous

    lepiej podać jak chce się wygrać.

  • Anonymous

    Komcio usunięty :D

  • BB

    dobre to jest… na kwejku pełno jest gagi, więc niech będzie tez Doda. ”Pacz w oczy me…” :)

  • Andiama

    szkoda, że mnie nie będzie w szczecinie na wośp, ale ja chciałabym usłyszeć takie utwory
    1. nie odpowiadaj
    2.bedę dziś szalona
    3.szafa
    4.et anima (którą kocham, nie wiem czy nie najbardziej ze wszystkich utworów dody)
    5. inni przyjaciele
    6. superstar
    7. całkiem inna
    8. judasze
    9. singin
    10. gra temidy
    po 2 piosenki z każdej płyty. 

  • Andiama

    ale dlaczego? 

  • Anonymous

    Admin go ocenzurował XD

  • Cherry

    dokładnie ! :)

  • Cherry

    nie wiecie czy jest jeszcze w sklepach cosmopolitan ?

  • Andiama

    powinien być, bo nowe kosmo wychodzi 9 każdego miesiąca. 

  • http://doda-music.com Piotrek

    Nic nie usuwałem, nic nie cenzurowałem, przez jakiś czas było wyłączone komentowanie dla niezalogowanych

  • Anonymous

    To jakaś pomyłka, ale bardzo żałuję, że taka EP-ka nigdy nie wyszła. Bardzo chciałbym Boys Boys Boys, Venus i What’s Up w wersjach studyjnych <3

  • Andiama

    ach to tak, to teraz już wszystko wiem:). 

  • Andiama

    a tak w ogóle to te spotkania z fanami w media expert 23 grudnia były czy nie, bo jakoś tak cicho na ten temat. 

  • http://www.LikeaDoda.com RudeBoy7

    cicho? chyba tego dnia nie wchodziłaś na d-m XD

    przecież był zdjęcia, filmiki…

  • http://pl.doda-music.com/ Mirelka911

    Ja właśnie Et anime najbardziej kocham. :) Mistrzostwo.

  • http://pl.doda-music.com/ Mirelka911

    Po przeczytaniu wszystkich komentarzy z ostatnich 3 dni zaczęłam się śmiać.  Bez beki ale ludzie to nawet w święta potrafią się kłócić. xD Tak poza tym  Adminowi trzeba polać. :)

  • http://twitter.com/beta6530 Beata xD

     nom… też się zastanawiam nad tym czemu nie ma nowego odcinka

  • http://doda-music.com Piotrek

    Dzięki wielkie :)

  • http://doda-music.com Piotrek

    Bawię się swoim portfolio, całkowicie przebudowałem stronę i chcę wreszcie prowadzić bloga ze swoimi przemyśleniami, ale boję się, że skończę jak Patoleta :D :D

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    hahah.. myślę, że psychicznie chory nie jesteś, więc tak nie skończysz :) 
    zapodaj adresik jak będziesz robić otwarcie :D 
    chyba ze chodzi o dm… to juz sie boje xd

  • http://doda-music.com Piotrek

    http://piotrwrobel.com to żadna tajemnica :P

  • Gitmo

    Postarajmy sie mocniej bo przegrywamy z  Ramona Rey o 2 % a fajnie byłoby przeczytac za kilka dni ze czytelnicy jednego z najwiekszych polskich portali internetowych uznali 7 POKUS GŁÓWNYCH za  Najlepszą Polską Płytę Pop Roku 2011.

    http://muzyka.wp.pl/pid,14081816,ankieta.html?ticaid=1d948

    Do dzieła!!!

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    no to cie poobserwuję xD hahah… zobaczymy co tam nabazgrasz :D 
    a tak w ogóle… kiedyś tam byłem ;pp
    haha… widzę, że mamy podobne ..hmmm.. zainteresowania xD to chyba przez ten październik xD

  • http://doda-music.com Piotrek

    Jakie zainteresowania konkretnie? Bo mam ich sporo :P

    Obserwuj, obserwuj, będę zdradzać sekrety gwiazd i krytykować kogo się da :P

  • http://kwejk.pl/obrazek/509723/gaga,kopi%C4%85,dody.html AdiIi
  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    hehe… to kiedyś przy okazji Ci powiem :) 

  • http://likeadoda.com Crystal

    jest jeszcze, ja dzisiaj widziałam w kiosku.

  • http://likeadoda.com Crystal

    ja to bym bardzo chciała usłyszeć “Nie odpowiadaj” i “Szafę” z tych starych utworów. <3

  • Anonymous

    Ale gay design :D

  • Cherry

    dzięki :)

  • http://doda-music.com Piotrek

    o.O z której strony?

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    hahaha… xD
    jak dla mnie tylko za jasno jest, ale to dlatego, że lubie ciemność :D haha … poza tym spoko :)

  • http://doda-music.com Piotrek

    To jest tak minimalistyczny design, że nie wiem jak cokolwiek mozna tam wyczytać poza tym, co jest napisane wprost, ale spoko. Przyzwyczaiłem się do “zabawnych” inaczej komentarzy Dy3sk3j ;)

    W następnej wersji dodam jakieś cycki w tle, żeby było bardziej straight :P

  • http://kwejk.pl/obrazek/509723/gaga,kopi%C4%85,dody.html AdiIi

    cycki=dużo wyświetleń : P pomyśl o tym :P

  • http://doda-music.com Piotrek

    Haha true :P

  • Anonymous

    No ludziee! Farna ma 93% ,a my 5% -.-‘ Pomóżcie mi nabijać :p. Tylko nie naparzajcie w to ile wlezie ,bo nie zalicza :d.
    http://www.eska.pl/hotplota/sonda/polska_artystka_roku_2011/1754

  • Dark_Angel

    ja ci pomogę :)

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    noooo… fakt, jak na razie to żaden design tam xD 

  • Anonymous

    Dzięki :D.

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Warto by było wygrać te dwie sondy na esce i wp… Za chwilę pomogę :) Fajnie będzie to wyglądało i dałoby to do myślenia ludziom, że płyta bez puszczania jej w radiach jest lubiana przez słuchaczy eski i użytkowników wp… WARTO!:)

  • http://www.olimpia.elblag.pl Fanatyk.

     Wiecie gdzie Dody jeszcze nie było ?:D
    W “Kocham Cię Polsko” :)   Chcielibyscie ja tam zobaczyc ? Fajnie by było :)

  • Aneta

     no już pisaliśmy w tej sprawie do Marzeny Rogalskiej:) powiedziała,że nie trzeba jej długo prosić i że zrobi wszystko by Doda była:)))) ale czy to wypali to nie wiem:D

  • Anonymous

    Ciekawie by było :) 

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    http://www.lastfm.pl/music/Doda/+images/71887274

    plusujcie to zdjęcie. Będzie świetnie wyglądało na awatarze.

  • Anonymous

    Te Sondy potraktujmy jako rozgrzewkę przed Cometami. Zawsze coś tam napiszą.

  • Anonymous

    Dopiero dzis mialem czas ogarnac DVD z koncertu Adele, ktore dostalem na gwiazdke i goraco polecam wszystkim, poza wystepem jest tez troche kulis i rozmowy z publicznoscia. Fajna jest, taka wesola ;d Marze o takim DVD od Dody …

  • Rafciu

     http://allegro.pl/doda-katalog-big-star-i2004971812.html

  • Anonymous

    http://muzyka.wp.pl/pid,14081816,ankieta.html?ticaid=1d948 
    Niedużo brakuje, a tak jak LMF pisał, dobrze byłoby wygrać. 

  • RestlessAchilles

    zazdroszczę Ci dvd. też planuję je kupić bo zajawka robi wrażenie. :)

  • Michałeeek

    DODA XXX w O CO CAMAN NA VIVIE !!

  • Anonymous

    mam ochotę na to dvd :P na gwiazdkę dostałem dvd Beyonce i też polecam, chociaż dopiero połowe obejrzałem.

  • Anonymous

    Jak uzbieralem juz na nie w koncu kase to sie okazalo ze ludzie uznali to za swietny prezent i wszedzie wyprzedane :D Ale pozniej znalazlem swoje pod choinka ^^. Wersje jej piosenek live sa jeszcze lepsze niz na plycie :D Masakra.

  • Cherry

    tylko 1 % ! zapewne wygramy :)

  • de7pokus

    Ja też dostałem na gwiazdkę koncertowe dvd z tym, że Grubsona:D Teraz tylko czekać  na dvd Dody:)

  • ania6541

    żeby wygrać musimy głosować i nabić przewagę…. żeby nie było jak z MTV pewność w głosowaniach jest najgorsza

  • ania6541

    każde głosowanie/sonda jest ważna…. więc wygrajmy to ;)

  • Cherry
  • Cherry

    wchodzi wam to ?

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Chce zgłosić Dode do PlanetaFM Jakie piosenki, rockowe sa waszym zdaniem najbardziej radiowe? Oswój Mnie? Singin? Nieskromnie? Mysle, ze takie radia prędzej puszcza Dodę niz rmf, wolałbym nawet aby wlasnie na planecie fm puszczano Dode, piosenki się nadają, ale jest bariera jaka sa stereotypy… Jakie wasze propozycje? ;)
    http://lodz.planeta.fm/muzyka/notowania

  • Anonymous

    jak wykasuje sie “haha” na koncu linku to wchodzi ;d

  • Cherry
  • Cherry

    sorka,coś mi nie wyszło : )

  • Anonymous

    Komentarze pod tą sondą na esce bezcenne :D Ale ludzie głupoty wymyślają – “Doda się już skończyła”

  • Anonymous
  • Dawid

    Tak się zastanawiam jakie życzenia złoży Nam Doda na 2012 rok i jakie postawi sobie cele. Rok temu pisała, że postara się by 2011 był jej najlepszym rokiem. Ja liczę w końcu na poważny krok w celu zaistnienia na arenie międzynarodowej. Pamiętajmy, że po koncercie Kylie Minogue Doda obiecała Nam, że za rok będzie stała na tamtej scenie! :P

  • Jamniiczek
  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Hmm jak to mozliwe, ze Farnie przybywa na Esce 0,05% na sekunde… jak 0,01% to ok 5 głosów… Czy jest jakis sposób na to, żeby nabijac tutaj głosy, bo to raczej nie możliwe, że po każdym odświeżeniu, miała o kilka setnych % wiecej…

  • ania6541

    Pomóżcie nam głosować… http://www.eska.pl/hotplota/sonda/polska_artystka_roku_2011/1754 Doda spada dość dużo i szybko
    Polska ARTYSTKA ROKU 2011
    Doda – 11,78%
    Ewa Farna – 86,89%

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    No własnie, w ostatnich 5 minutach głosowałem i sie zdziwiłem, ze Ewka tak szybko zdobywa głosy… to nie możliwe bez sposobu jakiegoś… Bo to wychodzi 20 głosów na sekunde… i te głosy od kilku minut przybywaja ciągle…

  • Anonymous

    Na glownej wp.pl juz oglosili film roku, moze wezmy sie za tamta sonde to trafimy na glowna :D a to na pewno przykuloby uwage internautow ;p

  • Anonymous

    to trzeba by się zebrać raz a porządnie. Bo takie pojedyncze klikanie nie ma większego sensu

  • Anonymous

    No genialne jest ,planuję wyprosić na Wielkanoc czy coś :D.

  • ania6541

    napisz do mnie na maila ania6541@vp.pl lub gg 20820504
    noo już jest
    Doda 10,23%
    Ewa Farna 88,61%
    i ciągle spadamy….

  • RestlessAchilles

    własnie oglądam jej koncert w HD na YT. ejj to jak już masz uzbieraną kasę to możesz kupić mi w prezencie :DDD

  • ania6541

    jestem tego samego zdania… ja teraz klikam klikam i nic ;/

  • http://www.LikeaDoda.com RudeBoy7

    w takim razie musimy to koniecznie wygrać!! Głosujmy szybko, bo mało czasu, możliwe, że jutro/pojutrze sondy już nie bd i będą wyniki :/

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    napisalem.. poczatek mojego maila to oeu…

  • Anonymous

    na Twoje nieszczescie Beyonce tez wydala DVD wiec nic straconego ^^ to sobie kupie ;p

  • Matiu

    Powinniśmy wszyscy porządnie zebrać się i zrobić nalot na sondę Eski. Kiedyś tego nie było ,wygrywaliśmy każdą nawet nic nie znaczącą sondę. Teraz przodują fani Ewy ,musimy się rozgrzać przed nadchodzącym rokiem. Tego typu sondy są doskonałym sprawdzianem naszych możliwości.

    Jeżeli chodzi o plebiscyt RMF ON to trzeba się wykazać ! Szkoda ,że redakcja nie nominowała od razu płyty Dody przy okazji doceniając jej ciężką pracę nad nią.

    http://www.eska.pl/hotplota/sonda/polska_artystka_roku_2011/1754
    http://muzyka.wp.pl/pid,14081816,ankieta.html?ticaid=1d948
    http://www.viva-tv.pl/news/co-nam-przyniosl-2011/
    http://www.viva-tv.pl/mini/1500sto900/

  • Anonymous

    http://muzyka.wp.pl/pid,14081816,ankieta.html?ticaid=1da27&_ticrsn=3
    głosujmy na to, bo racze jest ważniejsze. niedługo się skończy, a my nadal na 2 miejscu..

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Tyle głosów już oddalismy, a tu ciągle 29%… 1% to 80 głosów… na pewno tyle oddaliśmy.. Ale racja, warto wygrać…

  • ania6541

    jakim sposobem o tym głosowaniu pisze tyle osób, tyle osób głosuje a my mamy 2 miejsce.? oddawajcie więcej głosów niż tylko 1,2 czy tam 3…

  • ania6541

    wysłałam ;)

  • Anonymous

    Też to zauważyłem. Kiedyś nawet nic nie znaczące sondy wygrywaliśmy, teraz jakoś mnie zapału w Nas. Mam nadzieję że na początku roku się pozbieramy :) 

  • Anonymous

    potrzebujemy 80 głosów na 1% . Jakby kazdy sie wziął to bez problemu byśmy…

  • Anonymous

    ja sam już oddałem ze 30 głosów, więc nie wiem jak to możliwe że ciągle jest 29%

  • http://www.LikeaDoda.com RudeBoy7

    ja chyba nie chciałbym Dody w tym programie :P

  • Lucas

    To jak? Może nocny atak na sondę RMF ? :) 

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny
  • Lucas

    eee, tyle głosów już sam oddałem, a na wp ciągle 29% Oo 

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny
  • Lucas
  • Anonymous

    może jednak nie były takie najnudniejsze ever ;p

  • Stefanturbo

    dasdfasfas

  • Stefanturbo

    dsadffsafsa

  • Stefanturbo

    fsafsafsaf

  • Stefanturbo

    eeeeeeeeeeeeeeee

  • Stefanturbo

    dasdsad

  • Stefanturbo

    eaeaea

  • Stefanturbo

    dasdfasfasf

  • Stefanturbo

    dasfasfafsadf

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaab

  • Stefanturbo

    fsafasfsafas

  • http://likeadoda.com Crystal

    ta impreza była jakoś pod koniec listopada chyba

  • Stefanturbo

    dasfsafsaf

  • Stefanturbo

    dasdasdas

  • Stefanturbo

    dasffvsafsaf

  • Stefanturbo

    ewewe

  • Stefanturbo

    dasdsadas

  • Stefanturbo

    ddddddddd

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    fvvvvvvvvvvv

  • Stefanturbo

    sasasa

  • Stefanturbo

    sssssssssssssssss

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    dasdsadasd

  • Stefanturbo

    dasdasfafssfd

  • Stefanturbo

    sasasa

  • Stefanturbo

    fsafsafasfsa

  • Stefanturbo

    dadadad

  • Stefanturbo

    fasfasfas

  • Anonymous

    Więcej sond to już nie mogli dać -.-‘ I jeszcze psychiczny/a się pojawił/a ,hahah! :d

  • Stefanturbo

    dasdasdsa

  • Stefanturbo

    ddddddddddd

  • Lucas

    Patryk powrócił, albo jakiś fan farny Oo 

  • Stefanturbo

    dadasdasd

  • Stefanturbo

    dasdasd

  • Stefanturbo

    Wpisz swój komentarzdasdasda

  • Stefanturbo

    dsadasda

  • Stefanturbo

    dsadsadsa

  • Stefanturbo

    dsadsadsa

  • Stefanturbo

    eaeaea

  • Stefanturbo

    eaeaea

  • Stefanturbo

    edadasfasfs

  • Stefanturbo

    edadasfasfs

  • Stefanturbo

    aaaa

  • Stefanturbo

    aaaa

  • Stefanturbo

    dasdasdasdsa

  • Stefanturbo

    dasdasdasdsa

  • Stefanturbo

    sasasa

  • Stefanturbo

    sasasa

  • Stefanturbo

    dasdasdasd

  • Stefanturbo

    Wpisz swój komentarzdasdasdasda

  • Stefanturbo

    Wpisz swój komentarzdasdasdasda

  • Stefanturbo

    dasdasdas

  • Stefanturbo

    dasdasdas

  • Anonymous

    To Turbo w nicku niepotrzebne. Po komentarzach widać :D 

        Też Ciebie kochamy -.-

  • Anonymous

    To Turbo w nicku niepotrzebne. Po komentarzach widać :D 

        Też Ciebie kochamy -.-

  • Stefanturbo

    dasdasdas

  • Stefanturbo

    dasdasdas

  • Stefanturbo

    dasdasfasf

  • Stefanturbo

    dasdasfasf

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    dddddddddddddd

  • Stefanturbo

    dddddddddddddd

  • Stefanturbo

    dasdasdas

  • Stefanturbo

    dasfasfas

  • Stefanturbo

    dasdasfas

  • Stefanturbo

    dasfasfas

  • Anonymous

    The bitch is back ;p

  • Stefanturbo

    dasfasfasf

  • Stefanturbo

    fdasasfasf

  • Stefanturbo

    fdasfsafasf

  • Stefanturbo

    eeeeeeeeeeeeeeeee

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    eeeeeeeeeee

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    fasfasfas

  • Stefanturbo

    gasgagds

  • Stefanturbo

    fafsafsa

  • Stefanturbo

    fasfasfasfas

  • Stefanturbo

    eeeee

  • Stefanturbo

    fasfsafas

  • Stefanturbo

    Wpisz swój komentarzfdasfasf

  • Stefanturbo

    eeeeeeeeeeee

  • Stefanturbo

    aaaaaaaaaaaaa

  • Stefanturbo

    fasfasfsaf

  • Stefanturbo

    fasfsdafas

  • Stefanturbo

    dwadawdaw

  • Stefanturbo

    gfdsa

  • Anonymous

    Nasłać policję na otrzeźwienie. :D Tak jak kiedyś do mnie. XD Ale nie z powodu d-m, gdyby ktoś tak pomyślał!

  • Stefanturbo

    hgfdsxza

  • Stefanturbo

    jhgfd

  • Stefanturbo

    gfdxzs

  • Stefanturbo

    hgfds

  • Stefanturbo

    hgfdsgweas

  • Stefanturbo

    fsdgahwrhgreg

  • Stefanturbo

    gfdsgag

  • Stefanturbo

    gfagge

  • Stefanturbo

    dafgatgwe

  • Stefanturbo

    tweag3twtw43

  • Stefanturbo

    dasgtw

  • Stefanturbo

    fatg4awt

  • Stefanturbo

    rfasfAWQ

  • S_d

    Coś słabo widzę te Comety, mam wrażenie, ze fani farnej z nami wygrają, ehhh… jakoś wszędzie ostatnio mają przewagę 

  • Stefanturbo

    FDSFSD

  • Stefanturbo

    DADAA

  • Stefanturbo

    AWEFWE

  • Stefanturbo

    DASASDASDS

  • Stefanturbo

    CSADFSFS

  • Stefanturbo

    FSGSGDTSD

  • Stefanturbo

    FAFASFAS

  • Stefanturbo

    DASDASDA

  • Stefanturbo

    Wpisz swój komentarzDASDADAS

  • Stefanturbo

    DAFAFSASF

  • Stefanturbo

    FSDFSDF

  • Stefanturbo

    CSADASDA

  • Stefanturbo

    DSAASD

  • Stefanturbo

    DASDASD

  • Stefanturbo

    DADASDSASA

  • Stefanturbo

    DADSADSA

  • Stefanturbo

    DDDD

  • Stefanturbo

    Wpisz swój komentarDASDASDASz

  • Stefanturbo

    DASDAS

  • Stefanturbo

    EWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    EEASDSA

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Lucas

    Kurwa, weź człowieku na wstrzymanie. Naprawdę współczuję tobie życia, czubku. 

  • Stefanturbo

    fasfasf

  • Stefanturbo

    eaease

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    fsgfds

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Anonymous

    Daliśmy radę w tym roku, to damy i w następnym. Nie ma co płakać nad EMA. Może być tylko dobrze. :)

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • Stefanturbo

    eWpisz swój komentarz

  • BB

    tak pacze i link nie działa ; /

  • http://likeadoda.com Crystal

    nie ma co się martwić na zapas, najpierw poczekajmy na ogłoszenie nominacji.

  • http://pl.doda-music.com/ Mirelka911

    Pierdolnięcie z przesunięciem normalnie ma ta osoba niżej. ;/ Patologia do kwadratu. ;/

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • StefanekTurbanek

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Hah

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Hahaha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Wpisz swój komentarzPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Wpisz swój komentarzPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Haha

    Prącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwoPrącie (łac. penis a. membrum virile) jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, której ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwóch równoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia (glans penis) oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste (corpus spongiosum penis) osłania również biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyróżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skóra prącia leży na luźnej tkance podskórnej i dlatego łatwo zsuwa się w trakcie erekcji. Ponad żołędzią skóra tworzy zdwojony fałd – napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.
    Rozmiary penisa[edytuj]
     Osobny artykuł: Rozmiary prącia człowieka.
    Istnieje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że długość penisa u mężczyzny ma bezpośredni związek z jego sprawnością seksualną oraz satysfakcją partnerki podczas stosunku płciowego. Seksuolodzy zaprzeczają temu i podają, że długość normalnego penisa w czasie spoczynku wynosi 6–10 cm, a podczas wzwodu (erekcji) 11–16 cm, podczas gdy głębokość pochwy to średnio 10 cm.
    Notuje się również długość nie przekraczającą 7 cm (mikropenis), jak i przekraczającą 30 cm, aczkolwiek są to bardzo rzadkie przypadki.
    Naczynia prącia[edytuj]

    Żyły głębokie prącia mają bardzo skomplikowaną budowę; jest to ważne przy próbie podwiązania tych naczyń podczas operacji chirurgicznych[1].
     Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
    Choroby, wady i urazy prącia[edytuj]

    choroba Peyroniego
    kłykciny kończyste
    opryszczka
    priapizm
    stulejka
    załupek
    rak prącia
    złamanie prącia
    spodziectwo
    wierzchniactwo

  • Anonymous

    Ktoś tu ma grubo na bani …

  • http://www.youtube.com/watch?v=KDZpPLneTRo Barthezz

    o_O ale ma ktos zryty leb .

  • http://doda-music.com Piotrek

    Prawie dwie godziny nabijał te komentarze BEZ PRZERWY, a ja kilkoma ruchami to wykasowałem haha to dopiero smuteczek :D na przyszłość – chcę utworzyć tu grono moderatorów, które będzie mogło szybciej reagować na takie zabawy psycholi, kto chętny? Trzeba mieć konto na disqus :) im więcej osób będzie czuwać tym lepiej ;) ale biorę tylko znane mi nicki ;)

  • Paparaleitano

    Chorwacja
    Republika Hrvatska
    Republika Chorwacji

    Flaga Chorwacji    Herb Chorwacji
    Hymn: Lijepa naša domovino
    (Piękna nasza ojczyzno)

    Konstytucja    Konstytucja Chorwacji
    Język urzędowy    chorwacki[1]
    Język używany    chorwacki
    Stolica    Zagrzeb
    Ustrój polityczny    republika semiprezydencka
    Typ państwa    demokracja
    Głowa państwa    prezydent Ivo Josipović
    Szef rządu    premier Zoran Milanović
    Powierzchnia
     • całkowita
     • wody śródlądowe    125. na świecie
    56 542[2] km²
    128 km² (0,23%)
    Liczba ludności (2008)
     • całkowita
     • gęstość zaludnienia
     • narodowości    120. na świecie
    4 437 460[3]▼
    79 osób/km²
    Chorwaci (90%), Serbowie (5%)
    PKB (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    51,36 mld USD[4]▲
    11 434 USD▲
    PKB (PPP) (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    69,59 mld USD▲
    15 500 USD▲
    Jednostka monetarna    1 kuna = 100 lip (HRK)
    Niepodległość    od Jugosławii
    25 czerwca 1991
    Religia dominująca    rzymski katolicyzm
    Strefa czasowa    UTC +1 – zima
    UTC +2 – lato
    Kod ISO 3166    HR
    Domena internetowa    .hr
    Kod samochodowy    HR
    Kod telefoniczny    +385

    1 Dodatkowo włoski na Istrii
    2  Dane podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (ang.)
    3  Dana na stronie, [5] (ang.)
    Chorwacja (Republika Chorwacji) – państwo w Europie Południowej, nad Morzem Adriatyckim, graniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Od południowego zachodu posiada dostęp do Morza Adriatyckiego. Niepodległość uzyskała w 1991 roku, odłączając się od Jugosławii.
    Spis treści  [ukryj]
    1 Historia
    2 Geografia
    2.1 Granice i punkty skrajne[3]
    2.2 Linia brzegowa Chorwacji
    2.3 Parki narodowe
    3 Podział administracyjny Chorwacji
    4 Ustrój polityczny
    5 Gospodarka
    5.1 Rolnictwo
    5.2 Przemysł
    5.3 Turystyka
    6 Demografia
    6.1 Struktura etniczna
    6.2 Język
    6.3 Religia
    6.4 Największe miasta
    7 Kultura
    8 Krainy historyczne w Chorwacji
    9 Święta
    10 Zobacz też
    11 Przypisy
    12 Linki zewnętrzne
    Historia[edytuj]

     Osobny artykuł: historia Chorwacji do 1945 roku.
    Do I wieku n.e. na terenie Chorwacji znajdowała się rzymska prowincja Iliria (łac. Illyricum).
    Od I wieku n.e. prowincje rzymskie Dalmacja i Panonia.
    Na początku VII wieku przybyły plemiona Chorwatów.
    W 803 tereny Chorwacji Dalmatyńskiej zostały podbite i włączone do imperium Karola Wielkiego.
    VII – VIII wiek – najazdy Ostrogotów, Awarów i plemion Słowian.
    Tereny Chorwacji stały się miejscem rywalizacji o wpływy: papiestwa, Wenecji i Węgier.
    Do 1102 rządy chorwackich książąt i królów.
    W 1102 unia personalna z Węgrami.
    XIV wiek – pod koniec panowania Andegawenów na Węgrzech (1308-95) okres walk wewnętrznych.
    Po bitwie pod Mohaczem w 1526 Chorwacja dostała się pod panowanie Habsburgów.
    Część ziem pod panowaniem Turków osmańskich, stopniowy ich napór spowodował zajmowanie praktycznie całego terytorium.
    W XVIII wieku zmniejszanie wpływów tureckich i w latach 1809-1813 powstały Prowincje Ilyrijskie Napoleona.
    W XIX wieku w Cesarstwie Austriackim, a później w strefie wpływów Węgier (po 1867 w Krajach Korony Świętego Stefana, czyli węgierskiej części państwa; w części austriackiej pozostała Dalmacja), cieszyła się tam jednakże autonomią (własny sejm). Austriacy starali się wyzyskiwać konflikty węgiersko-chorwackie dla umocnienia dynastii habsburskiej (np. Chorwaci pomogli w stłumieniu powstania węgierskiego w 1848).
    Także w XIX wieku tendencje niepodległościowe (1848).
    W 1918 Chorwacja weszła w skład Królestwa SHS (Serbów, Chorwatów i Słoweńców), od 1929 w Jugosławii.
    W roku 1941 faszystowskie ugrupowanie ustaszy na czele z Ante Paveliciem przejęło władzę, ogłosiło niepodległość i powstało Niepodległe Państwo Chorwackie (NDH). Terytorium Chorwacji sprzymierzonej wówczas z Niemcami obejmowało Chorwację właściwą (choć nie całą, część terytorium przyłączono do Włoch) oraz tereny dzisiejszej Bośni i Hercegowiny.
    W maju 1945 likwidacja przez armię jugosłowiańską Niezależnego Państwa Chorwackiego.
     Osobny artykuł: historia współczesna Chorwacji.
     Osobny artykuł: Rozpad Jugosławii.
    Od 1945 po zakończeniu II wojny światowej Chorwacja została włączona do Jugosławii Josipa Broz-Tity (który sam był z pochodzenia Chorwatem).
    W 1991 proklamowano niepodległość; rozpoczęła się wojna z Jugosławią (de facto z Serbią, wspomaganą przez oddziały czarnogórskie) (Wojna w Chorwacji).
    Od kwietnia 1992 siły pokojowe ONZ.
    Konflikt rozwiązany w 1995 – układ w Dayton.
    Chorwacja zabiega o członkostwo w Unii Europejskiej i NATO.
    Od początku lat 90. rządy nacjonalistów Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ) pod wodzą Franja Tudjmana (aż do jego śmierci w 1999).
    Wygrana w wyborach 2000 sił umiarkowanych: prezydentem został Stjepan Mesić, dawny antykomunistyczny opozycjonista państwa. Rząd utworzyła koalicja zreformowanych postkomunistów z ludowcami, chadekami i partią liberalną a na jego czele stanął Ivica Račan. Gabinet zabiegał o zbliżenie Chorwacji do struktur europejskich.
    Przegrana w wyborach 2003, powrót do władzy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ).
    3 października 2005 roku Chorwacja rozpoczęła negocjacje w sprawie przyjęcia do Unii Europejskiej.
    lipiec-sierpień 2007 roku – wielkie pożary spustoszyły wybrzeża południowo-środkowej części Chorwacji
    1 kwietnia 2009 – Chorwacja dołączyła do grona państw członkowskich NATO
    14 września 2011 – zakończono negocjacje w sprawie przyjęcia Chorwacji do Unii Europejskiej[1]
    9 grudnia 2011 – podpisanie traktatu akcesyjnego[2]
    1 lipca 2013 – planowane jest wejście Chorwacji do Unii Europejskiej
    Geografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Geografia Chorwacji.
    Granice i punkty skrajne[3][edytuj]
    Całkowita długość granicy lądowej: 1982 km.
    Długość wybrzeża: 5835 km (łącznie z wyspami).
    Długość granic z sąsiadującymi państwami:
    Bośnia i Hercegowina – 932 km,
    Czarnogóra – 24 km,
    Serbia – 241 km,
    Słowenia – 455 km,
    Węgry – 329 km.
    Najwyższy punkt: Vrh Dinare 1831 m n.p.m. w paśmie Dinara.
    Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m.
    Linia brzegowa Chorwacji[edytuj]

    Parki Narodowe w Chorwacji
    Chorwacja posiada bardzo urozmaicone, wyjątkowe w skali świata wybrzeże; ten typ wybrzeża z licznymi podłużnymi wyspami ustawionymi równolegle do linii brzegowej, został nazwany dalmatyńskim od nazwy chorwackiego wybrzeża.
    Parki narodowe[edytuj]
     Osobny artykuł: Parki narodowe w Chorwacji.
    Park Narodowy Wysp Briońskich (Nacionalni Park Brijuni)
    Park Narodowy Kornati (Nacionalni Park Kornati)
    Park Narodowy Krka (Nacionalni Park Krka)
    Park Narodowy Mljet (Nacionalni Park Mljet)
    Park Narodowy Paklenica (Nacionalni Park Paklenica)
    Park Narodowy Jezior Plitwickich (Nacionalni Park Plitvička jezera)
    Park Narodowy Risnjak (Nacionalni Park Risnjak)
    Park Narodowy Welebitu Północnego (Nacionalni Park Sjeverni Velebit)
    Podział administracyjny Chorwacji[edytuj]

     Osobny artykuł: Podział administracyjny Chorwacji.
    Chorwacja podzielona jest na 20 żupanii (chorw. županija) + 1 miasto wydzielone (Zagrzeb).

    podział administracyjny Chorwacji
    1. Zagrebačka
    2. Krapinsko-zagorska
    3. Sisačko-moslavačka
    4. Karlovačka
    5. Varaždinska
    6. Koprivničko-križevačka
    7. Bjelovarsko-bilogorska
    8. Primorsko-goranska
    9. Ličko-senjska
    10. Virovitičko-podravska
    11. Požeško-slavonska
    12. Brodsko-posavska
    13. Zadarska
    14. Osječko-baranjska
    15. Šibensko-kninska
    16. Vukovarsko-srijemska
    17. Splitsko-dalmatinska
    18. Istarska
    19. Dubrovačko-neretvanska
    20. Međimurska
    21. Miasto Zagrzeb (miasto wydzielone)
    Ustrój polityczny[edytuj]

     Osobny artykuł: Ustrój polityczny Chorwacji.
    Chorwacja jest wielopartyjną republiką parlamentarną na podstawie konstytucji z 1990 roku (zmodyfikowanej w 1999 i 2001 roku), z silną pozycją parlamentu.
    Mimo że wśród Słowian, Chorwaci cieszą się najstarszą tradycją państwowości, to Republika Chorwacji jest jednym z najmłodszych państw europejskich. Jej konstytucja została uchwalona 22 grudnia 1990 r., a uznana została, jako samodzielne państwo przez międzynarodową wspólnotę, 15 stycznia 1992 r. System prawa został przystosowany do współczesnego ustawodawstwa europejskiego.
    Chorwacja stała się krajem demokracji parlamentarnej, którego system polityczny opiera się na uznawaniu praw człowieka, rządach prawa, równoprawności narodowej, nienaruszalności własności osobistej, sprawiedliwości socjalnej i wielopartyjności.
    W Chorwacji jest system partyjny 18-związkowy. Do najbardziej liczących się partii politycznych należą Chorwacka Wspólnota Demokratyczna, Chorwacka Partia Socjalliberalna, Partia Socjaldemokratyczna oraz Partia Prawa.
    Kraj dzieli się pod względem administracyjnym na 21 województw (okręgów) – żupaniji.
    Głową państwa jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 5 lat, z prawem powoływania rządu, łącznie z premierem – szefem rządu.
    Chorwacki model demokracji parlamentarnej opiera się na podziale władzy.
    Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu – Chorwackiego Zgromadzenia Narodowego (Saboru) – złożonego z różnej liczby członków (w zależności od ilości głosujących), wahającej się jednak od 100 do 160 deputowanych. Sabor działa na zasadzie sesyjności. Pierwsza sesja trwa od 15 stycznia do 30 lipca,druga od 15 września do 15 grudnia. Każda sesja rozpoczyna się od odśpiewania hymnu Chorwacji „Nasza ukochana Ojczyzno” (Lijepa naša domovino). Osiem dni przed rozpoczęciem obrad nowej sesji każdy z przedstawicieli Saboru otrzymuje od przewodniczącego zarys harmonogramu posiedzeń, który obejmuje wnioski parlamentarzystów rządu oraz projekty aktów normatywnych, będących przedmiotem debat i głosowań na posiedzeniach plenarnych. Deputowani mają możliwość składania wniosków o uzupełnienie porządku obrad, zgłaszając projekty ustaw do czasu rozpoczęcia sesji. Przewodniczący ma obowiązek przedłożyć te propozycje na forum izby w terminie do 30 dni (wnioski o materii ustawowej) lub do 15 dni (wnioski w innych sprawach). Pierwsze posiedzenie nowo wybranego parlamentu odbywa się nie później niż dwudziestego dnia od chwili ogłoszenia oficjalnych wyników wyborów. Członkowie Saboru wybierają wówczas następujące organy parlamentu: prezydium Saboru, na które składają się przewodniczący i zastępcy przewodniczącego, sekretarza, komitety oraz komisje.
    Każdy członek Saboru posiada immunitet formalny i immunitet materialny. Immunitet formalny chroni deputowanego przed zatrzymaniem przez organy ścigania (wyjątkiem jest tutaj ujęcie deputowanego na gorącym uczynku za czyny zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej pięciu lat) oraz przed wszczęciem postępowania karnego za popełnione przestępstwa. Immunitet obejmuje także prawo odmowy zeznań w charakterze świadka we wszystkich rodzajach spraw sądowych. Immunitet materialny chroni deputowanego także po zakończeniu sprawowania mandatu przedstawicielskiego. Obejmuje sposób głosowania i treść wypowiedzi reprezentantów w trakcie posiedzeń plenarnych parlamentu oraz jego organów wewnętrznych.
    W myśl regulaminu chorwackiego Saboru deputowani mają prawo tworzyć kluby parlamentarne na podstawie przynależności politycznej lub etnicznej. Klub parlamentarny może zostać utworzony przez: partię polityczną posiadającą co najmniej trzech deputowanych w parlamencie;co najmniej trzech przedstawicieli niezrzeszonych;deputowanych wybranych jako przedstawicieli mniejszości narodowych;dwie lub więcej partii politycznych, które mają co najmniej trzech deputowanych w parlamencie.
    Władzę wykonawczą sprawuje rząd na czele którego stoi premier.
    Podstawy prawne funkcjonowania systemu partyjnego Chorwacji – tworzenie i działalność partii w Chorwacji regulowane są przez Konstytucję tego kraju i Ustawę o organizacjach politycznych. W Konstytucji ważnym z punktu widzenia partii jest art. 43, który gwarantuje obywatelom wolność zrzeszania się. Dzięki niemu mogą oni tworzyć partie polityczne aby bronić własnych interesów, a także realizować prawa socjalne, gospodarcze czy polityczne. Niedozwolone jest tworzenie partii, których program lub działania mogą stanowić zagrożenie dla porządku konstytucyjnego i niepodległości. Partie organizują się terytorialnie, a nadzór nad nimi sprawuje Trybunał Konstytucyjny Republiki Chorwacji, który może zawiesić ich działanie. Ustawa o organizacjach politycznych uchwalona w 1993 r. stanowi podstawę dla tworzenia i funkcjonowania partii. Według mniej swobodne tworzenie partii jest wyrazem demokratycznego i wielopartyjnego systemu, który jest traktowany jako najwyższa wartość konstytucyjnego porządku Chorwacji. Natomiast art. 2 ustawy stanowi iż partie polityczne posiadają osobowość prawną oraz działają zgodnie z celami, zatwierdzonymi w ich programami i statucie. Ustawa zakazuje działalności partii w organach państwowych, organach jednostek samorządu lokalnego i regionalnego, a także w siłach zbrojnych i policji. Aby założyć partię należy zebrać podpisy stu pełnoletnich obywateli chorwackich. Każda partia musi być wpisana do specjalnego rejestru, dzięki czemu uzyskuje osobowość prawną. Brak takiej rejestracji uniemożliwia działanie partii. Wpisu dokonuje ministerstwo ds. administracji. Finansowanie partii może odbywać się za pomocą składek członkowskich, dobrowolnych datków, działalności wydawniczej, sprzedaży materiałów propagandowych. Partie, które mają przynajmniej jednego reprezentanta w parlamencie otrzymują także pieniądze z budżetu państwa. Muszą one jednak rozliczać się z tych pieniędzy, gdyż w przeciwnym razie grozi im utrata prawa do finansowania.
    Gospodarka[edytuj]

    Ekonomiczne dane statystyczne na rok 2005-2006
    – PKB nominalne
    – na 1 mieszkańca
    – PKB rzeczywiste
    – na 1 mieszkańca
    – wzrost PKB    60,26 mld $
    13 400 $
    37,42 mld $
    8323 $
    4,6%
    waluta:    HRK
    kuna
    udział % w PKB    – rolnictwo 6,8%
    – przemysł 30,9%
    – usługi 62,3%
    budżet:
    – dochody
    – wydatki    
    17,78 mld $
    19,06 mld $
    inflacja:    3,4%
    siła robocza:    1 720 000 ludzi
    struktura
    zatrudnienia:    – rolnictwo 2,7%
    – przemysł 32,8%
    – usługi 64,5%
    ludność żyjąca
    poniżej ubóstwa:    11%
    bezrobocie:    17,2%
    dług publiczny:    56,2% PKB
    dług zagraniczny:    33,09 mld $
    rezerwy złota
    i dewizy:    11,07 mld $
    inwestycje:    28,5% PKB
    przemysłowe produkcyjne
    tempo wzrostu:    5%
    elektryczność:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    12,95 mld kWh
    16,53 mld kWh
    ropa naftowa:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    20 500 bb bar/d
    93 000 bar/d
    gaz ziemny:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    1,85 mld m³
    2,99 mld m³
    import:    21,79 mld $
    import
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 15,9%
    Niemcy: 14,9%
    Rosja: 9,1%
    Słowenia: 6,8%
    Austria: 5,8%
    Chiny: 4,7%
    Francja: 4,2%
    eksport:    11,17 mld $
    eksport
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 21,8%
    Bośnia i Hercegowina: 14,7%
    Niemcy: 10,7%
    Słowenia: 8,1%
    Austria: 7,3%
    Gospodarka Chorwacji bazuje przede wszystkim na usługach oraz w mniejszym stopniu na przemyśle lekkim. W okresie letnim również turystyka staje się znaczącym źródłem przychodów państwa. Szacowany dochód PKB na jednego mieszkańca z zachowaniem parytety siły nabywczej w 2006 roku wyniósł 13 400 $, co stanowiło ok. 50% średniego dochodu w Unii Europejskiej, w tym samym roku.
    Chorwacja jest krajem post-socjalistycznym, przed rozpadem Jugosławii była drugą, po Słowenii, republiką pod względem rozwoju gospodarczego i poziomu życia mieszkańców. W późnych latach 80. rozpoczął się proces ekonomicznej transformacji i przestawienia gospodarki centralnie planowanej na wolnorynkową. Na początku procesu transformacji pozycja gospodarki chorwackiej, ze względu na jej wysoki poziom w stosunku do innych państw post-komunistycznych, była uprzywilejowana. Gospodarka kraju poważnie ucierpiała na skutek likwidacji przemysłu ciężkiego i znacznych zniszczeń wojennych, poważnym problemem była również utrata wolnego dostępu do rynków państw byłej Jugosławii.
    Rolnictwo[edytuj]
    Rolnictwo chorwackie jest stosunkowo dobrze rozwinięte, znajduje w nim zatrudnienie 2,7% ludności zawodowo czynnej, wytwarzając aż 8,2% krajowego PKB. Prawie 57% terytorium Chorwacji zajmują grunty orne, łąki i pastwiska. Daje to przeciętny wskaźnik 0,67 ha użytków rolnych na 1 mieszkańca. Najlepsze warunki dla rozwoju rolnictwa posiada Sławonia oraz Chorwacja właściwa. Produkuje się tam głównie pszenicę, kukurydzę, buraki cukrowe, słonecznik, len, konopie, tytoń, a także drzewa owocowe (śliwa). Prawie w całej Chorwacji popularna jest uprawa winorośli, przy czym najwyżej cenione są wina dalmackie. W Dalmacji i Istrii rozwija się również uprawa oliwek, figowców i drzew cytrusowych. Na obszarach nizinnych hoduje się bydło, trzodę chlewną i drób, w Górach Dynarskich, także owce, kozy, osły i muły. Na wybrzeżu rozwija się rybołówstwo i przetwórstwo rybne (głównie sardynki i tuńczyki), u wybrzeży Półwyspu Istria prowadzi się hodowlę ostryg. Poważne znaczenie gospodarcze ma eksploatacja lasów które zajmują ponad 1/3 powierzchni kraju.
    Przemysł[edytuj]
    Główną rolę w gospodarce Chorwacji odgrywa przemysł przetwórczy o zróżnicowanej strukturze gałęziowej, do najważniejszych gałęzi należą: hutnictwo żelaza (huta w Sisak) i aluminium (huty w Lozovac i Razine), przemysł stoczniowy, (skupiony w dużych portach morskich jak Rijeka, Split i Pula), oraz chemiczny i petrochemiczny (włókna sztuczne, farmaceutyki, nawozy sztuczne, środki czystości i kosmetyki), skupiony w miastach Sisak, Osijek i Split. Duże znaczenie ma także przemysł maszynowy (m.in. fabryki obrabiarek w Zagrzebiu, maszyn rolniczych w Osijek i urządzeń energetycznych w Karlovac), elektrotechniczny, cementowy (Split, płw. Istria). Przemysł włókienniczy (tekstylny i odzieżowy), skórzany i obuwniczy, ulokowany w centralnej części kraju, w Karlovacu, Zagrzebiu i Osijeku. Przemysł spożywczy, głównie winiarski, mięsny oraz przetwórstwa owocowo-warzywnego. W Zagrzebiu ponadto skupia się przemysł poligraficzny, elektroniczny i farmaceutyczny. Niezwykle istotne dla gospodarki chorwackiej jest wybrzeże Dalmacji. Rijeka odgrywa znaczącą rolę jako port tranzytowy dla towarów z Austrii i Węgier, zyskała również poważne znaczenie w świecie jako stocznia. Split, duży port morski a także centrum produkcji tworzyw sztucznych.
    Produkcja energii elektrycznej jest w znacznym stopniu oparta na wyzyskiwaniu hydroenergetycznych zasobów rzek górskich (m.in. kaskadowe hydroelektrownie na rzekach Cetina i Krka). W latach 70. wybudowano we współpracy z Słowenią elektrownię atomową w Krško, znajdującą się na terytorium Słowenii, około 20 km od granicy.
    Kraj posiada niewielkie własne zasoby surowcowe, stosunkowo duże pokłady boksytów (duże pokłady boksytów występujące na półwyspie Istria i w Dalmacji dały podstawę rozwoju hutnictwa aluminium z centrum w Šibeniku), mniejsze miedzi, węgla brunatnego oraz złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, nadto nieznaczne złoża manganu, cynku i ołowiu, azbestu oraz węgla kamiennego. Złoża ropy naftowej i gazu ziemnego odkryte w 1960 roku w pełni zaspokajają wewnętrzne potrzeby kraju, czyniąc Chorwację samowystarczalną pod względem energetycznym.
    Turystyka[edytuj]

    Jeziora Plitvickie
     Osobny artykuł: Turystyka w Chorwacji.
    Do 1990 roku, kiedy to rozpadła się Jugosławia, ten dział gospodarki przynosił największą część dewizowych dochodów państwa. Turystyka skupiała się głównie na wybrzeżu dalmatyńskim i w Istrii, znajdowały się tam liczne uzdrowiska i kąpieliska morskie. Wewnątrz kraju ruch turystyczny był relatywnie niewielki. Konflikty zbrojne związane z rozpadem Jugosławii znacznie ograniczyły ruch turystyczny. Wojna domowa zdewastowała dużą część infrastruktury turystycznej, także zabytkowe miasta jak Pula, Split czy Dubrownik, pełne atrakcji turystycznych, uległy poważnym zniszczeniom. Od 1997 roku przemysł turystyczny jest powoli odbudowywany, a sama Chorwacja staje się coraz bardziej popularnym celem przyjazdów wśród turystów. Obecnie turystyka jest znów ważnym i dochodowym działem gospodarki. Obywatele Unii Europejskiej mogą przekroczyć granicę i przebywać na terenie kraju do 90 dni bez posiadania paszportu, legitymując się jedynie dowodem osobistym[4].
    Demografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Demografia Chorwacji.
    Chorwację zamieszkuje prawie 4,5 mln mieszkańców (4 493 312 w 2007). Istnieje tendencja spadkowa spowodowana głównie emigracją zarobkową do krajów zachodnich, ujemnym przyrostem naturalnym oraz emigracją Serbów do rodzinnego kraju – Serbii. Znaczna większość mieszka w miastach (64%); na wsi mieszka 36%.

    Struktura etniczna[edytuj]
    Według spisu ludności z 2001 roku struktura narodowości w Chorwacji przedstawia się następująco:
    narodowość    liczba    procentowo
    Chorwaci    3 977 171    89,63%
    Serbowie    201 631    4,54%
    Bośniacy    20 755    0,47%
    Włosi    19 636    0,44%
    Węgrzy    16 595    0,37%
    Albańczycy    15 082    0,34%
    Słoweńcy    13 173    0,30%
    inna narodowość    81 355    1,81%
    nie określona    89 130    2,01%
    brak danych    17 975    0,41%
    Główne skupiska mniejszości narodowych znajdują się w następujących regionach:
    Albańczycy – Zagrzeb, Istria;
    Bośniacy – Zagrzeb, Istria, Primorje;
    Czesi – zachodnia Slawonia (miasta Daruvar i Grubišno Polje oraz gmina Končanica), Moslavina (miasta Pakrac, Lipik);
    Niemcy i Austriacy – Osijek, Zagrzeb
    Polacy – Zagrzeb, Rijeka
    Rusini – wschodnia Slawonia;
    Serbowie – Slawonia (zwłaszcza wschodnia), Kordun, Banovina, Zagrzeb, Rijeka;
    Słowacy – wschodnia i środkowa Slawonia (miasta Ilok i Našice);
    Słoweńcy – Zagrzeb, Primorje, Istria;
    Ukraińcy – Zagrzeb, Sisačko-moslavačka županija, Brodsko-posavska županija, Vukovarsko-srijemska županija;
    Węgrzy – Baranja;
    Włosi – zachodnia i południowa Istria, Rijeka, Cres, Lošinj, Moslavina.

    Struktura etniczna
    Język[edytuj]
    W tym samym spisie przy pytaniu o język ojczysty uzyskano następujące rezultaty:
    chorwacki – 96,11%,
    serbski – 1,00%,
    włoski – 0,46%,
    albański – 0,32%,
    węgierski – 0,28%,
    słoweński – 0,26%,
    inny – 0,78%,
    brak danych – 0,37%.

  • Haha2hhaha

    Chorwacja
    Republika Hrvatska
    Republika Chorwacji

    Flaga Chorwacji    Herb Chorwacji
    Hymn: Lijepa naša domovino
    (Piękna nasza ojczyzno)

    Konstytucja    Konstytucja Chorwacji
    Język urzędowy    chorwacki[1]
    Język używany    chorwacki
    Stolica    Zagrzeb
    Ustrój polityczny    republika semiprezydencka
    Typ państwa    demokracja
    Głowa państwa    prezydent Ivo Josipović
    Szef rządu    premier Zoran Milanović
    Powierzchnia
     • całkowita
     • wody śródlądowe    125. na świecie
    56 542[2] km²
    128 km² (0,23%)
    Liczba ludności (2008)
     • całkowita
     • gęstość zaludnienia
     • narodowości    120. na świecie
    4 437 460[3]▼
    79 osób/km²
    Chorwaci (90%), Serbowie (5%)
    PKB (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    51,36 mld USD[4]▲
    11 434 USD▲
    PKB (PPP) (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    69,59 mld USD▲
    15 500 USD▲
    Jednostka monetarna    1 kuna = 100 lip (HRK)
    Niepodległość    od Jugosławii
    25 czerwca 1991
    Religia dominująca    rzymski katolicyzm
    Strefa czasowa    UTC +1 – zima
    UTC +2 – lato
    Kod ISO 3166    HR
    Domena internetowa    .hr
    Kod samochodowy    HR
    Kod telefoniczny    +385

    1 Dodatkowo włoski na Istrii
    2  Dane podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (ang.)
    3  Dana na stronie, [5] (ang.)
    Chorwacja (Republika Chorwacji) – państwo w Europie Południowej, nad Morzem Adriatyckim, graniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Od południowego zachodu posiada dostęp do Morza Adriatyckiego. Niepodległość uzyskała w 1991 roku, odłączając się od Jugosławii.
    Spis treści  [ukryj]
    1 Historia
    2 Geografia
    2.1 Granice i punkty skrajne[3]
    2.2 Linia brzegowa Chorwacji
    2.3 Parki narodowe
    3 Podział administracyjny Chorwacji
    4 Ustrój polityczny
    5 Gospodarka
    5.1 Rolnictwo
    5.2 Przemysł
    5.3 Turystyka
    6 Demografia
    6.1 Struktura etniczna
    6.2 Język
    6.3 Religia
    6.4 Największe miasta
    7 Kultura
    8 Krainy historyczne w Chorwacji
    9 Święta
    10 Zobacz też
    11 Przypisy
    12 Linki zewnętrzne
    Historia[edytuj]

     Osobny artykuł: historia Chorwacji do 1945 roku.
    Do I wieku n.e. na terenie Chorwacji znajdowała się rzymska prowincja Iliria (łac. Illyricum).
    Od I wieku n.e. prowincje rzymskie Dalmacja i Panonia.
    Na początku VII wieku przybyły plemiona Chorwatów.
    W 803 tereny Chorwacji Dalmatyńskiej zostały podbite i włączone do imperium Karola Wielkiego.
    VII – VIII wiek – najazdy Ostrogotów, Awarów i plemion Słowian.
    Tereny Chorwacji stały się miejscem rywalizacji o wpływy: papiestwa, Wenecji i Węgier.
    Do 1102 rządy chorwackich książąt i królów.
    W 1102 unia personalna z Węgrami.
    XIV wiek – pod koniec panowania Andegawenów na Węgrzech (1308-95) okres walk wewnętrznych.
    Po bitwie pod Mohaczem w 1526 Chorwacja dostała się pod panowanie Habsburgów.
    Część ziem pod panowaniem Turków osmańskich, stopniowy ich napór spowodował zajmowanie praktycznie całego terytorium.
    W XVIII wieku zmniejszanie wpływów tureckich i w latach 1809-1813 powstały Prowincje Ilyrijskie Napoleona.
    W XIX wieku w Cesarstwie Austriackim, a później w strefie wpływów Węgier (po 1867 w Krajach Korony Świętego Stefana, czyli węgierskiej części państwa; w części austriackiej pozostała Dalmacja), cieszyła się tam jednakże autonomią (własny sejm). Austriacy starali się wyzyskiwać konflikty węgiersko-chorwackie dla umocnienia dynastii habsburskiej (np. Chorwaci pomogli w stłumieniu powstania węgierskiego w 1848).
    Także w XIX wieku tendencje niepodległościowe (1848).
    W 1918 Chorwacja weszła w skład Królestwa SHS (Serbów, Chorwatów i Słoweńców), od 1929 w Jugosławii.
    W roku 1941 faszystowskie ugrupowanie ustaszy na czele z Ante Paveliciem przejęło władzę, ogłosiło niepodległość i powstało Niepodległe Państwo Chorwackie (NDH). Terytorium Chorwacji sprzymierzonej wówczas z Niemcami obejmowało Chorwację właściwą (choć nie całą, część terytorium przyłączono do Włoch) oraz tereny dzisiejszej Bośni i Hercegowiny.
    W maju 1945 likwidacja przez armię jugosłowiańską Niezależnego Państwa Chorwackiego.
     Osobny artykuł: historia współczesna Chorwacji.
     Osobny artykuł: Rozpad Jugosławii.
    Od 1945 po zakończeniu II wojny światowej Chorwacja została włączona do Jugosławii Josipa Broz-Tity (który sam był z pochodzenia Chorwatem).
    W 1991 proklamowano niepodległość; rozpoczęła się wojna z Jugosławią (de facto z Serbią, wspomaganą przez oddziały czarnogórskie) (Wojna w Chorwacji).
    Od kwietnia 1992 siły pokojowe ONZ.
    Konflikt rozwiązany w 1995 – układ w Dayton.
    Chorwacja zabiega o członkostwo w Unii Europejskiej i NATO.
    Od początku lat 90. rządy nacjonalistów Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ) pod wodzą Franja Tudjmana (aż do jego śmierci w 1999).
    Wygrana w wyborach 2000 sił umiarkowanych: prezydentem został Stjepan Mesić, dawny antykomunistyczny opozycjonista państwa. Rząd utworzyła koalicja zreformowanych postkomunistów z ludowcami, chadekami i partią liberalną a na jego czele stanął Ivica Račan. Gabinet zabiegał o zbliżenie Chorwacji do struktur europejskich.
    Przegrana w wyborach 2003, powrót do władzy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ).
    3 października 2005 roku Chorwacja rozpoczęła negocjacje w sprawie przyjęcia do Unii Europejskiej.
    lipiec-sierpień 2007 roku – wielkie pożary spustoszyły wybrzeża południowo-środkowej części Chorwacji
    1 kwietnia 2009 – Chorwacja dołączyła do grona państw członkowskich NATO
    14 września 2011 – zakończono negocjacje w sprawie przyjęcia Chorwacji do Unii Europejskiej[1]
    9 grudnia 2011 – podpisanie traktatu akcesyjnego[2]
    1 lipca 2013 – planowane jest wejście Chorwacji do Unii Europejskiej
    Geografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Geografia Chorwacji.
    Granice i punkty skrajne[3][edytuj]
    Całkowita długość granicy lądowej: 1982 km.
    Długość wybrzeża: 5835 km (łącznie z wyspami).
    Długość granic z sąsiadującymi państwami:
    Bośnia i Hercegowina – 932 km,
    Czarnogóra – 24 km,
    Serbia – 241 km,
    Słowenia – 455 km,
    Węgry – 329 km.
    Najwyższy punkt: Vrh Dinare 1831 m n.p.m. w paśmie Dinara.
    Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m.
    Linia brzegowa Chorwacji[edytuj]

    Parki Narodowe w Chorwacji
    Chorwacja posiada bardzo urozmaicone, wyjątkowe w skali świata wybrzeże; ten typ wybrzeża z licznymi podłużnymi wyspami ustawionymi równolegle do linii brzegowej, został nazwany dalmatyńskim od nazwy chorwackiego wybrzeża.
    Parki narodowe[edytuj]
     Osobny artykuł: Parki narodowe w Chorwacji.
    Park Narodowy Wysp Briońskich (Nacionalni Park Brijuni)
    Park Narodowy Kornati (Nacionalni Park Kornati)
    Park Narodowy Krka (Nacionalni Park Krka)
    Park Narodowy Mljet (Nacionalni Park Mljet)
    Park Narodowy Paklenica (Nacionalni Park Paklenica)
    Park Narodowy Jezior Plitwickich (Nacionalni Park Plitvička jezera)
    Park Narodowy Risnjak (Nacionalni Park Risnjak)
    Park Narodowy Welebitu Północnego (Nacionalni Park Sjeverni Velebit)
    Podział administracyjny Chorwacji[edytuj]

     Osobny artykuł: Podział administracyjny Chorwacji.
    Chorwacja podzielona jest na 20 żupanii (chorw. županija) + 1 miasto wydzielone (Zagrzeb).

    podział administracyjny Chorwacji
    1. Zagrebačka
    2. Krapinsko-zagorska
    3. Sisačko-moslavačka
    4. Karlovačka
    5. Varaždinska
    6. Koprivničko-križevačka
    7. Bjelovarsko-bilogorska
    8. Primorsko-goranska
    9. Ličko-senjska
    10. Virovitičko-podravska
    11. Požeško-slavonska
    12. Brodsko-posavska
    13. Zadarska
    14. Osječko-baranjska
    15. Šibensko-kninska
    16. Vukovarsko-srijemska
    17. Splitsko-dalmatinska
    18. Istarska
    19. Dubrovačko-neretvanska
    20. Međimurska
    21. Miasto Zagrzeb (miasto wydzielone)
    Ustrój polityczny[edytuj]

     Osobny artykuł: Ustrój polityczny Chorwacji.
    Chorwacja jest wielopartyjną republiką parlamentarną na podstawie konstytucji z 1990 roku (zmodyfikowanej w 1999 i 2001 roku), z silną pozycją parlamentu.
    Mimo że wśród Słowian, Chorwaci cieszą się najstarszą tradycją państwowości, to Republika Chorwacji jest jednym z najmłodszych państw europejskich. Jej konstytucja została uchwalona 22 grudnia 1990 r., a uznana została, jako samodzielne państwo przez międzynarodową wspólnotę, 15 stycznia 1992 r. System prawa został przystosowany do współczesnego ustawodawstwa europejskiego.
    Chorwacja stała się krajem demokracji parlamentarnej, którego system polityczny opiera się na uznawaniu praw człowieka, rządach prawa, równoprawności narodowej, nienaruszalności własności osobistej, sprawiedliwości socjalnej i wielopartyjności.
    W Chorwacji jest system partyjny 18-związkowy. Do najbardziej liczących się partii politycznych należą Chorwacka Wspólnota Demokratyczna, Chorwacka Partia Socjalliberalna, Partia Socjaldemokratyczna oraz Partia Prawa.
    Kraj dzieli się pod względem administracyjnym na 21 województw (okręgów) – żupaniji.
    Głową państwa jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 5 lat, z prawem powoływania rządu, łącznie z premierem – szefem rządu.
    Chorwacki model demokracji parlamentarnej opiera się na podziale władzy.
    Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu – Chorwackiego Zgromadzenia Narodowego (Saboru) – złożonego z różnej liczby członków (w zależności od ilości głosujących), wahającej się jednak od 100 do 160 deputowanych. Sabor działa na zasadzie sesyjności. Pierwsza sesja trwa od 15 stycznia do 30 lipca,druga od 15 września do 15 grudnia. Każda sesja rozpoczyna się od odśpiewania hymnu Chorwacji „Nasza ukochana Ojczyzno” (Lijepa naša domovino). Osiem dni przed rozpoczęciem obrad nowej sesji każdy z przedstawicieli Saboru otrzymuje od przewodniczącego zarys harmonogramu posiedzeń, który obejmuje wnioski parlamentarzystów rządu oraz projekty aktów normatywnych, będących przedmiotem debat i głosowań na posiedzeniach plenarnych. Deputowani mają możliwość składania wniosków o uzupełnienie porządku obrad, zgłaszając projekty ustaw do czasu rozpoczęcia sesji. Przewodniczący ma obowiązek przedłożyć te propozycje na forum izby w terminie do 30 dni (wnioski o materii ustawowej) lub do 15 dni (wnioski w innych sprawach). Pierwsze posiedzenie nowo wybranego parlamentu odbywa się nie później niż dwudziestego dnia od chwili ogłoszenia oficjalnych wyników wyborów. Członkowie Saboru wybierają wówczas następujące organy parlamentu: prezydium Saboru, na które składają się przewodniczący i zastępcy przewodniczącego, sekretarza, komitety oraz komisje.
    Każdy członek Saboru posiada immunitet formalny i immunitet materialny. Immunitet formalny chroni deputowanego przed zatrzymaniem przez organy ścigania (wyjątkiem jest tutaj ujęcie deputowanego na gorącym uczynku za czyny zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej pięciu lat) oraz przed wszczęciem postępowania karnego za popełnione przestępstwa. Immunitet obejmuje także prawo odmowy zeznań w charakterze świadka we wszystkich rodzajach spraw sądowych. Immunitet materialny chroni deputowanego także po zakończeniu sprawowania mandatu przedstawicielskiego. Obejmuje sposób głosowania i treść wypowiedzi reprezentantów w trakcie posiedzeń plenarnych parlamentu oraz jego organów wewnętrznych.
    W myśl regulaminu chorwackiego Saboru deputowani mają prawo tworzyć kluby parlamentarne na podstawie przynależności politycznej lub etnicznej. Klub parlamentarny może zostać utworzony przez: partię polityczną posiadającą co najmniej trzech deputowanych w parlamencie;co najmniej trzech przedstawicieli niezrzeszonych;deputowanych wybranych jako przedstawicieli mniejszości narodowych;dwie lub więcej partii politycznych, które mają co najmniej trzech deputowanych w parlamencie.
    Władzę wykonawczą sprawuje rząd na czele którego stoi premier.
    Podstawy prawne funkcjonowania systemu partyjnego Chorwacji – tworzenie i działalność partii w Chorwacji regulowane są przez Konstytucję tego kraju i Ustawę o organizacjach politycznych. W Konstytucji ważnym z punktu widzenia partii jest art. 43, który gwarantuje obywatelom wolność zrzeszania się. Dzięki niemu mogą oni tworzyć partie polityczne aby bronić własnych interesów, a także realizować prawa socjalne, gospodarcze czy polityczne. Niedozwolone jest tworzenie partii, których program lub działania mogą stanowić zagrożenie dla porządku konstytucyjnego i niepodległości. Partie organizują się terytorialnie, a nadzór nad nimi sprawuje Trybunał Konstytucyjny Republiki Chorwacji, który może zawiesić ich działanie. Ustawa o organizacjach politycznych uchwalona w 1993 r. stanowi podstawę dla tworzenia i funkcjonowania partii. Według mniej swobodne tworzenie partii jest wyrazem demokratycznego i wielopartyjnego systemu, który jest traktowany jako najwyższa wartość konstytucyjnego porządku Chorwacji. Natomiast art. 2 ustawy stanowi iż partie polityczne posiadają osobowość prawną oraz działają zgodnie z celami, zatwierdzonymi w ich programami i statucie. Ustawa zakazuje działalności partii w organach państwowych, organach jednostek samorządu lokalnego i regionalnego, a także w siłach zbrojnych i policji. Aby założyć partię należy zebrać podpisy stu pełnoletnich obywateli chorwackich. Każda partia musi być wpisana do specjalnego rejestru, dzięki czemu uzyskuje osobowość prawną. Brak takiej rejestracji uniemożliwia działanie partii. Wpisu dokonuje ministerstwo ds. administracji. Finansowanie partii może odbywać się za pomocą składek członkowskich, dobrowolnych datków, działalności wydawniczej, sprzedaży materiałów propagandowych. Partie, które mają przynajmniej jednego reprezentanta w parlamencie otrzymują także pieniądze z budżetu państwa. Muszą one jednak rozliczać się z tych pieniędzy, gdyż w przeciwnym razie grozi im utrata prawa do finansowania.
    Gospodarka[edytuj]

    Ekonomiczne dane statystyczne na rok 2005-2006
    – PKB nominalne
    – na 1 mieszkańca
    – PKB rzeczywiste
    – na 1 mieszkańca
    – wzrost PKB    60,26 mld $
    13 400 $
    37,42 mld $
    8323 $
    4,6%
    waluta:    HRK
    kuna
    udział % w PKB    – rolnictwo 6,8%
    – przemysł 30,9%
    – usługi 62,3%
    budżet:
    – dochody
    – wydatki    
    17,78 mld $
    19,06 mld $
    inflacja:    3,4%
    siła robocza:    1 720 000 ludzi
    struktura
    zatrudnienia:    – rolnictwo 2,7%
    – przemysł 32,8%
    – usługi 64,5%
    ludność żyjąca
    poniżej ubóstwa:    11%
    bezrobocie:    17,2%
    dług publiczny:    56,2% PKB
    dług zagraniczny:    33,09 mld $
    rezerwy złota
    i dewizy:    11,07 mld $
    inwestycje:    28,5% PKB
    przemysłowe produkcyjne
    tempo wzrostu:    5%
    elektryczność:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    12,95 mld kWh
    16,53 mld kWh
    ropa naftowa:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    20 500 bb bar/d
    93 000 bar/d
    gaz ziemny:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    1,85 mld m³
    2,99 mld m³
    import:    21,79 mld $
    import
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 15,9%
    Niemcy: 14,9%
    Rosja: 9,1%
    Słowenia: 6,8%
    Austria: 5,8%
    Chiny: 4,7%
    Francja: 4,2%
    eksport:    11,17 mld $
    eksport
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 21,8%
    Bośnia i Hercegowina: 14,7%
    Niemcy: 10,7%
    Słowenia: 8,1%
    Austria: 7,3%
    Gospodarka Chorwacji bazuje przede wszystkim na usługach oraz w mniejszym stopniu na przemyśle lekkim. W okresie letnim również turystyka staje się znaczącym źródłem przychodów państwa. Szacowany dochód PKB na jednego mieszkańca z zachowaniem parytety siły nabywczej w 2006 roku wyniósł 13 400 $, co stanowiło ok. 50% średniego dochodu w Unii Europejskiej, w tym samym roku.
    Chorwacja jest krajem post-socjalistycznym, przed rozpadem Jugosławii była drugą, po Słowenii, republiką pod względem rozwoju gospodarczego i poziomu życia mieszkańców. W późnych latach 80. rozpoczął się proces ekonomicznej transformacji i przestawienia gospodarki centralnie planowanej na wolnorynkową. Na początku procesu transformacji pozycja gospodarki chorwackiej, ze względu na jej wysoki poziom w stosunku do innych państw post-komunistycznych, była uprzywilejowana. Gospodarka kraju poważnie ucierpiała na skutek likwidacji przemysłu ciężkiego i znacznych zniszczeń wojennych, poważnym problemem była również utrata wolnego dostępu do rynków państw byłej Jugosławii.
    Rolnictwo[edytuj]
    Rolnictwo chorwackie jest stosunkowo dobrze rozwinięte, znajduje w nim zatrudnienie 2,7% ludności zawodowo czynnej, wytwarzając aż 8,2% krajowego PKB. Prawie 57% terytorium Chorwacji zajmują grunty orne, łąki i pastwiska. Daje to przeciętny wskaźnik 0,67 ha użytków rolnych na 1 mieszkańca. Najlepsze warunki dla rozwoju rolnictwa posiada Sławonia oraz Chorwacja właściwa. Produkuje się tam głównie pszenicę, kukurydzę, buraki cukrowe, słonecznik, len, konopie, tytoń, a także drzewa owocowe (śliwa). Prawie w całej Chorwacji popularna jest uprawa winorośli, przy czym najwyżej cenione są wina dalmackie. W Dalmacji i Istrii rozwija się również uprawa oliwek, figowców i drzew cytrusowych. Na obszarach nizinnych hoduje się bydło, trzodę chlewną i drób, w Górach Dynarskich, także owce, kozy, osły i muły. Na wybrzeżu rozwija się rybołówstwo i przetwórstwo rybne (głównie sardynki i tuńczyki), u wybrzeży Półwyspu Istria prowadzi się hodowlę ostryg. Poważne znaczenie gospodarcze ma eksploatacja lasów które zajmują ponad 1/3 powierzchni kraju.
    Przemysł[edytuj]
    Główną rolę w gospodarce Chorwacji odgrywa przemysł przetwórczy o zróżnicowanej strukturze gałęziowej, do najważniejszych gałęzi należą: hutnictwo żelaza (huta w Sisak) i aluminium (huty w Lozovac i Razine), przemysł stoczniowy, (skupiony w dużych portach morskich jak Rijeka, Split i Pula), oraz chemiczny i petrochemiczny (włókna sztuczne, farmaceutyki, nawozy sztuczne, środki czystości i kosmetyki), skupiony w miastach Sisak, Osijek i Split. Duże znaczenie ma także przemysł maszynowy (m.in. fabryki obrabiarek w Zagrzebiu, maszyn rolniczych w Osijek i urządzeń energetycznych w Karlovac), elektrotechniczny, cementowy (Split, płw. Istria). Przemysł włókienniczy (tekstylny i odzieżowy), skórzany i obuwniczy, ulokowany w centralnej części kraju, w Karlovacu, Zagrzebiu i Osijeku. Przemysł spożywczy, głównie winiarski, mięsny oraz przetwórstwa owocowo-warzywnego. W Zagrzebiu ponadto skupia się przemysł poligraficzny, elektroniczny i farmaceutyczny. Niezwykle istotne dla gospodarki chorwackiej jest wybrzeże Dalmacji. Rijeka odgrywa znaczącą rolę jako port tranzytowy dla towarów z Austrii i Węgier, zyskała również poważne znaczenie w świecie jako stocznia. Split, duży port morski a także centrum produkcji tworzyw sztucznych.
    Produkcja energii elektrycznej jest w znacznym stopniu oparta na wyzyskiwaniu hydroenergetycznych zasobów rzek górskich (m.in. kaskadowe hydroelektrownie na rzekach Cetina i Krka). W latach 70. wybudowano we współpracy z Słowenią elektrownię atomową w Krško, znajdującą się na terytorium Słowenii, około 20 km od granicy.
    Kraj posiada niewielkie własne zasoby surowcowe, stosunkowo duże pokłady boksytów (duże pokłady boksytów występujące na półwyspie Istria i w Dalmacji dały podstawę rozwoju hutnictwa aluminium z centrum w Šibeniku), mniejsze miedzi, węgla brunatnego oraz złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, nadto nieznaczne złoża manganu, cynku i ołowiu, azbestu oraz węgla kamiennego. Złoża ropy naftowej i gazu ziemnego odkryte w 1960 roku w pełni zaspokajają wewnętrzne potrzeby kraju, czyniąc Chorwację samowystarczalną pod względem energetycznym.
    Turystyka[edytuj]

    Jeziora Plitvickie
     Osobny artykuł: Turystyka w Chorwacji.
    Do 1990 roku, kiedy to rozpadła się Jugosławia, ten dział gospodarki przynosił największą część dewizowych dochodów państwa. Turystyka skupiała się głównie na wybrzeżu dalmatyńskim i w Istrii, znajdowały się tam liczne uzdrowiska i kąpieliska morskie. Wewnątrz kraju ruch turystyczny był relatywnie niewielki. Konflikty zbrojne związane z rozpadem Jugosławii znacznie ograniczyły ruch turystyczny. Wojna domowa zdewastowała dużą część infrastruktury turystycznej, także zabytkowe miasta jak Pula, Split czy Dubrownik, pełne atrakcji turystycznych, uległy poważnym zniszczeniom. Od 1997 roku przemysł turystyczny jest powoli odbudowywany, a sama Chorwacja staje się coraz bardziej popularnym celem przyjazdów wśród turystów. Obecnie turystyka jest znów ważnym i dochodowym działem gospodarki. Obywatele Unii Europejskiej mogą przekroczyć granicę i przebywać na terenie kraju do 90 dni bez posiadania paszportu, legitymując się jedynie dowodem osobistym[4].
    Demografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Demografia Chorwacji.
    Chorwację zamieszkuje prawie 4,5 mln mieszkańców (4 493 312 w 2007). Istnieje tendencja spadkowa spowodowana głównie emigracją zarobkową do krajów zachodnich, ujemnym przyrostem naturalnym oraz emigracją Serbów do rodzinnego kraju – Serbii. Znaczna większość mieszka w miastach (64%); na wsi mieszka 36%.

    Struktura etniczna[edytuj]
    Według spisu ludności z 2001 roku struktura narodowości w Chorwacji przedstawia się następująco:
    narodowość    liczba    procentowo
    Chorwaci    3 977 171    89,63%
    Serbowie    201 631    4,54%
    Bośniacy    20 755    0,47%
    Włosi    19 636    0,44%
    Węgrzy    16 595    0,37%
    Albańczycy    15 082    0,34%
    Słoweńcy    13 173    0,30%
    inna narodowość    81 355    1,81%
    nie określona    89 130    2,01%
    brak danych    17 975    0,41%
    Główne skupiska mniejszości narodowych znajdują się w następujących regionach:
    Albańczycy – Zagrzeb, Istria;
    Bośniacy – Zagrzeb, Istria, Primorje;
    Czesi – zachodnia Slawonia (miasta Daruvar i Grubišno Polje oraz gmina Končanica), Moslavina (miasta Pakrac, Lipik);
    Niemcy i Austriacy – Osijek, Zagrzeb
    Polacy – Zagrzeb, Rijeka
    Rusini – wschodnia Slawonia;
    Serbowie – Slawonia (zwłaszcza wschodnia), Kordun, Banovina, Zagrzeb, Rijeka;
    Słowacy – wschodnia i środkowa Slawonia (miasta Ilok i Našice);
    Słoweńcy – Zagrzeb, Primorje, Istria;
    Ukraińcy – Zagrzeb, Sisačko-moslavačka županija, Brodsko-posavska županija, Vukovarsko-srijemska županija;
    Węgrzy – Baranja;
    Włosi – zachodnia i południowa Istria, Rijeka, Cres, Lošinj, Moslavina.

    Struktura etniczna
    Język[edytuj]
    W tym samym spisie przy pytaniu o język ojczysty uzyskano następujące rezultaty:
    chorwacki – 96,11%,
    serbski – 1,00%,
    włoski – 0,46%,
    albański – 0,32%,
    węgierski – 0,28%,
    słoweński – 0,26%,
    inny – 0,78%,
    brak danych – 0,37%.

  • http://likeadoda.com Crystal

    chętnie pomogę ;)

  • Ssssssssa2haha

    Wpisz swój komentarzChorwacja
    Republika Hrvatska
    Republika Chorwa

    Flaga Chorwacji    Herb Chorwacji
    Hymn: Lijepa naša domovino
    (Piękna nasza ojczyzno)

    Konstytucja    Konstytucja Chorwacji
    Język urzędowy    chorwacki[1]
    Język używany    chorwacki
    Stolica    Zagrzeb
    Ustrój polityczny    republika semiprezydencka
    Typ państwa    demokracja
    Głowa państwa    prezydent Ivo Josipović
    Szef rządu    premier Zoran Milanović
    Powierzchnia
     • całkowita
     • wody śródlądowe    125. na świecie
    56 542[2] km²
    128 km² (0,23%)
    Liczba ludności (2008)
     • całkowita
     • gęstość zaludnienia
     • narodowości    120. na świecie
    4 437 460[3]▼
    79 osób/km²
    Chorwaci (90%), Serbowie (5%)
    PKB (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    51,36 mld USD[4]▲
    11 434 USD▲
    PKB (PPP) (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    69,59 mld USD▲
    15 500 USD▲
    Jednostka monetarna    1 kuna = 100 lip (HRK)
    Niepodległość    od Jugosławii
    25 czerwca 1991
    Religia dominująca    rzymski katolicyzm
    Strefa czasowa    UTC +1 – zima
    UTC +2 – lato
    Kod ISO 3166    HR
    Domena internetowa    .hr
    Kod samochodowy    HR
    Kod telefoniczny    +385

    1 Dodatkowo włoski na Istrii
    2  Dane podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (ang.)
    3  Dana na stronie, [5] (ang.)
    Chorwacja (Republika Chorwacji) – państwo w Europie Południowej, nad Morzem Adriatyckim, graniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Od południowego zachodu posiada dostęp do Morza Adriatyckiego. Niepodległość uzyskała w 1991 roku, odłączając się od Jugosławii.
    Spis treści  [ukryj]
    1 Historia
    2 Geografia
    2.1 Granice i punkty skrajne[3]
    2.2 Linia brzegowa Chorwacji
    2.3 Parki narodowe
    3 Podział administracyjny Chorwacji
    4 Ustrój polityczny
    5 Gospodarka
    5.1 Rolnictwo
    5.2 Przemysł
    5.3 Turystyka
    6 Demografia
    6.1 Struktura etniczna
    6.2 Język
    6.3 Religia
    6.4 Największe miasta
    7 Kultura
    8 Krainy historyczne w Chorwacji
    9 Święta
    10 Zobacz też
    11 Przypisy
    12 Linki zewnętrzne
    Historia[edytuj]

     Osobny artykuł: historia Chorwacji do 1945 roku.
    Do I wieku n.e. na terenie Chorwacji znajdowała się rzymska prowincja Iliria (łac. Illyricum).
    Od I wieku n.e. prowincje rzymskie Dalmacja i Panonia.
    Na początku VII wieku przybyły plemiona Chorwatów.
    W 803 tereny Chorwacji Dalmatyńskiej zostały podbite i włączone do imperium Karola Wielkiego.
    VII – VIII wiek – najazdy Ostrogotów, Awarów i plemion Słowian.
    Tereny Chorwacji stały się miejscem rywalizacji o wpływy: papiestwa, Wenecji i Węgier.
    Do 1102 rządy chorwackich książąt i królów.
    W 1102 unia personalna z Węgrami.
    XIV wiek – pod koniec panowania Andegawenów na Węgrzech (1308-95) okres walk wewnętrznych.
    Po bitwie pod Mohaczem w 1526 Chorwacja dostała się pod panowanie Habsburgów.
    Część ziem pod panowaniem Turków osmańskich, stopniowy ich napór spowodował zajmowanie praktycznie całego terytorium.
    W XVIII wieku zmniejszanie wpływów tureckich i w latach 1809-1813 powstały Prowincje Ilyrijskie Napoleona.
    W XIX wieku w Cesarstwie Austriackim, a później w strefie wpływów Węgier (po 1867 w Krajach Korony Świętego Stefana, czyli węgierskiej części państwa; w części austriackiej pozostała Dalmacja), cieszyła się tam jednakże autonomią (własny sejm). Austriacy starali się wyzyskiwać konflikty węgiersko-chorwackie dla umocnienia dynastii habsburskiej (np. Chorwaci pomogli w stłumieniu powstania węgierskiego w 1848).
    Także w XIX wieku tendencje niepodległościowe (1848).
    W 1918 Chorwacja weszła w skład Królestwa SHS (Serbów, Chorwatów i Słoweńców), od 1929 w Jugosławii.
    W roku 1941 faszystowskie ugrupowanie ustaszy na czele z Ante Paveliciem przejęło władzę, ogłosiło niepodległość i powstało Niepodległe Państwo Chorwackie (NDH). Terytorium Chorwacji sprzymierzonej wówczas z Niemcami obejmowało Chorwację właściwą (choć nie całą, część terytorium przyłączono do Włoch) oraz tereny dzisiejszej Bośni i Hercegowiny.
    W maju 1945 likwidacja przez armię jugosłowiańską Niezależnego Państwa Chorwackiego.
     Osobny artykuł: historia współczesna Chorwacji.
     Osobny artykuł: Rozpad Jugosławii.
    Od 1945 po zakończeniu II wojny światowej Chorwacja została włączona do Jugosławii Josipa Broz-Tity (który sam był z pochodzenia Chorwatem).
    W 1991 proklamowano niepodległość; rozpoczęła się wojna z Jugosławią (de facto z Serbią, wspomaganą przez oddziały czarnogórskie) (Wojna w Chorwacji).
    Od kwietnia 1992 siły pokojowe ONZ.
    Konflikt rozwiązany w 1995 – układ w Dayton.
    Chorwacja zabiega o członkostwo w Unii Europejskiej i NATO.
    Od początku lat 90. rządy nacjonalistów Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ) pod wodzą Franja Tudjmana (aż do jego śmierci w 1999).
    Wygrana w wyborach 2000 sił umiarkowanych: prezydentem został Stjepan Mesić, dawny antykomunistyczny opozycjonista państwa. Rząd utworzyła koalicja zreformowanych postkomunistów z ludowcami, chadekami i partią liberalną a na jego czele stanął Ivica Račan. Gabinet zabiegał o zbliżenie Chorwacji do struktur europejskich.
    Przegrana w wyborach 2003, powrót do władzy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ).
    3 października 2005 roku Chorwacja rozpoczęła negocjacje w sprawie przyjęcia do Unii Europejskiej.
    lipiec-sierpień 2007 roku – wielkie pożary spustoszyły wybrzeża południowo-środkowej części Chorwacji
    1 kwietnia 2009 – Chorwacja dołączyła do grona państw członkowskich NATO
    14 września 2011 – zakończono negocjacje w sprawie przyjęcia Chorwacji do Unii Europejskiej[1]
    9 grudnia 2011 – podpisanie traktatu akcesyjnego[2]
    1 lipca 2013 – planowane jest wejście Chorwacji do Unii Europejskiej
    Geografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Geografia Chorwacji.
    Granice i punkty skrajne[3][edytuj]
    Całkowita długość granicy lądowej: 1982 km.
    Długość wybrzeża: 5835 km (łącznie z wyspami).
    Długość granic z sąsiadującymi państwami:
    Bośnia i Hercegowina – 932 km,
    Czarnogóra – 24 km,
    Serbia – 241 km,
    Słowenia – 455 km,
    Węgry – 329 km.
    Najwyższy punkt: Vrh Dinare 1831 m n.p.m. w paśmie Dinara.
    Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m.
    Linia brzegowa Chorwacji[edytuj]

    Parki Narodowe w Chorwacji
    Chorwacja posiada bardzo urozmaicone, wyjątkowe w skali świata wybrzeże; ten typ wybrzeża z licznymi podłużnymi wyspami ustawionymi równolegle do linii brzegowej, został nazwany dalmatyńskim od nazwy chorwackiego wybrzeża.
    Parki narodowe[edytuj]
     Osobny artykuł: Parki narodowe w Chorwacji.
    Park Narodowy Wysp Briońskich (Nacionalni Park Brijuni)
    Park Narodowy Kornati (Nacionalni Park Kornati)
    Park Narodowy Krka (Nacionalni Park Krka)
    Park Narodowy Mljet (Nacionalni Park Mljet)
    Park Narodowy Paklenica (Nacionalni Park Paklenica)
    Park Narodowy Jezior Plitwickich (Nacionalni Park Plitvička jezera)
    Park Narodowy Risnjak (Nacionalni Park Risnjak)
    Park Narodowy Welebitu Północnego (Nacionalni Park Sjeverni Velebit)
    Podział administracyjny Chorwacji[edytuj]

     Osobny artykuł: Podział administracyjny Chorwacji.
    Chorwacja podzielona jest na 20 żupanii (chorw. županija) + 1 miasto wydzielone (Zagrzeb).

    podział administracyjny Chorwacji
    1. Zagrebačka
    2. Krapinsko-zagorska
    3. Sisačko-moslavačka
    4. Karlovačka
    5. Varaždinska
    6. Koprivničko-križevačka
    7. Bjelovarsko-bilogorska
    8. Primorsko-goranska
    9. Ličko-senjska
    10. Virovitičko-podravska
    11. Požeško-slavonska
    12. Brodsko-posavska
    13. Zadarska
    14. Osječko-baranjska
    15. Šibensko-kninska
    16. Vukovarsko-srijemska
    17. Splitsko-dalmatinska
    18. Istarska
    19. Dubrovačko-neretvanska
    20. Međimurska
    21. Miasto Zagrzeb (miasto wydzielone)
    Ustrój polityczny[edytuj]

     Osobny artykuł: Ustrój polityczny Chorwacji.
    Chorwacja jest wielopartyjną republiką parlamentarną na podstawie konstytucji z 1990 roku (zmodyfikowanej w 1999 i 2001 roku), z silną pozycją parlamentu.
    Mimo że wśród Słowian, Chorwaci cieszą się najstarszą tradycją państwowości, to Republika Chorwacji jest jednym z najmłodszych państw europejskich. Jej konstytucja została uchwalona 22 grudnia 1990 r., a uznana została, jako samodzielne państwo przez międzynarodową wspólnotę, 15 stycznia 1992 r. System prawa został przystosowany do współczesnego ustawodawstwa europejskiego.
    Chorwacja stała się krajem demokracji parlamentarnej, którego system polityczny opiera się na uznawaniu praw człowieka, rządach prawa, równoprawności narodowej, nienaruszalności własności osobistej, sprawiedliwości socjalnej i wielopartyjności.
    W Chorwacji jest system partyjny 18-związkowy. Do najbardziej liczących się partii politycznych należą Chorwacka Wspólnota Demokratyczna, Chorwacka Partia Socjalliberalna, Partia Socjaldemokratyczna oraz Partia Prawa.
    Kraj dzieli się pod względem administracyjnym na 21 województw (okręgów) – żupaniji.
    Głową państwa jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 5 lat, z prawem powoływania rządu, łącznie z premierem – szefem rządu.
    Chorwacki model demokracji parlamentarnej opiera się na podziale władzy.
    Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu – Chorwackiego Zgromadzenia Narodowego (Saboru) – złożonego z różnej liczby członków (w zależności od ilości głosujących), wahającej się jednak od 100 do 160 deputowanych. Sabor działa na zasadzie sesyjności. Pierwsza sesja trwa od 15 stycznia do 30 lipca,druga od 15 września do 15 grudnia. Każda sesja rozpoczyna się od odśpiewania hymnu Chorwacji „Nasza ukochana Ojczyzno” (Lijepa naša domovino). Osiem dni przed rozpoczęciem obrad nowej sesji każdy z przedstawicieli Saboru otrzymuje od przewodniczącego zarys harmonogramu posiedzeń, który obejmuje wnioski parlamentarzystów rządu oraz projekty aktów normatywnych, będących przedmiotem debat i głosowań na posiedzeniach plenarnych. Deputowani mają możliwość składania wniosków o uzupełnienie porządku obrad, zgłaszając projekty ustaw do czasu rozpoczęcia sesji. Przewodniczący ma obowiązek przedłożyć te propozycje na forum izby w terminie do 30 dni (wnioski o materii ustawowej) lub do 15 dni (wnioski w innych sprawach). Pierwsze posiedzenie nowo wybranego parlamentu odbywa się nie później niż dwudziestego dnia od chwili ogłoszenia oficjalnych wyników wyborów. Członkowie Saboru wybierają wówczas następujące organy parlamentu: prezydium Saboru, na które składają się przewodniczący i zastępcy przewodniczącego, sekretarza, komitety oraz komisje.
    Każdy członek Saboru posiada immunitet formalny i immunitet materialny. Immunitet formalny chroni deputowanego przed zatrzymaniem przez organy ścigania (wyjątkiem jest tutaj ujęcie deputowanego na gorącym uczynku za czyny zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej pięciu lat) oraz przed wszczęciem postępowania karnego za popełnione przestępstwa. Immunitet obejmuje także prawo odmowy zeznań w charakterze świadka we wszystkich rodzajach spraw sądowych. Immunitet materialny chroni deputowanego także po zakończeniu sprawowania mandatu przedstawicielskiego. Obejmuje sposób głosowania i treść wypowiedzi reprezentantów w trakcie posiedzeń plenarnych parlamentu oraz jego organów wewnętrznych.
    W myśl regulaminu chorwackiego Saboru deputowani mają prawo tworzyć kluby parlamentarne na podstawie przynależności politycznej lub etnicznej. Klub parlamentarny może zostać utworzony przez: partię polityczną posiadającą co najmniej trzech deputowanych w parlamencie;co najmniej trzech przedstawicieli niezrzeszonych;deputowanych wybranych jako przedstawicieli mniejszości narodowych;dwie lub więcej partii politycznych, które mają co najmniej trzech deputowanych w parlamencie.
    Władzę wykonawczą sprawuje rząd na czele którego stoi premier.
    Podstawy prawne funkcjonowania systemu partyjnego Chorwacji – tworzenie i działalność partii w Chorwacji regulowane są przez Konstytucję tego kraju i Ustawę o organizacjach politycznych. W Konstytucji ważnym z punktu widzenia partii jest art. 43, który gwarantuje obywatelom wolność zrzeszania się. Dzięki niemu mogą oni tworzyć partie polityczne aby bronić własnych interesów, a także realizować prawa socjalne, gospodarcze czy polityczne. Niedozwolone jest tworzenie partii, których program lub działania mogą stanowić zagrożenie dla porządku konstytucyjnego i niepodległości. Partie organizują się terytorialnie, a nadzór nad nimi sprawuje Trybunał Konstytucyjny Republiki Chorwacji, który może zawiesić ich działanie. Ustawa o organizacjach politycznych uchwalona w 1993 r. stanowi podstawę dla tworzenia i funkcjonowania partii. Według mniej swobodne tworzenie partii jest wyrazem demokratycznego i wielopartyjnego systemu, który jest traktowany jako najwyższa wartość konstytucyjnego porządku Chorwacji. Natomiast art. 2 ustawy stanowi iż partie polityczne posiadają osobowość prawną oraz działają zgodnie z celami, zatwierdzonymi w ich programami i statucie. Ustawa zakazuje działalności partii w organach państwowych, organach jednostek samorządu lokalnego i regionalnego, a także w siłach zbrojnych i policji. Aby założyć partię należy zebrać podpisy stu pełnoletnich obywateli chorwackich. Każda partia musi być wpisana do specjalnego rejestru, dzięki czemu uzyskuje osobowość prawną. Brak takiej rejestracji uniemożliwia działanie partii. Wpisu dokonuje ministerstwo ds. administracji. Finansowanie partii może odbywać się za pomocą składek członkowskich, dobrowolnych datków, działalności wydawniczej, sprzedaży materiałów propagandowych. Partie, które mają przynajmniej jednego reprezentanta w parlamencie otrzymują także pieniądze z budżetu państwa. Muszą one jednak rozliczać się z tych pieniędzy, gdyż w przeciwnym razie grozi im utrata prawa do finansowania.
    Gospodarka[edytuj]

    Ekonomiczne dane statystyczne na rok 2005-2006
    – PKB nominalne
    – na 1 mieszkańca
    – PKB rzeczywiste
    – na 1 mieszkańca
    – wzrost PKB    60,26 mld $
    13 400 $
    37,42 mld $
    8323 $
    4,6%
    waluta:    HRK
    kuna
    udział % w PKB    – rolnictwo 6,8%
    – przemysł 30,9%
    – usługi 62,3%
    budżet:
    – dochody
    – wydatki    
    17,78 mld $
    19,06 mld $
    inflacja:    3,4%
    siła robocza:    1 720 000 ludzi
    struktura
    zatrudnienia:    – rolnictwo 2,7%
    – przemysł 32,8%
    – usługi 64,5%
    ludność żyjąca
    poniżej ubóstwa:    11%
    bezrobocie:    17,2%
    dług publiczny:    56,2% PKB
    dług zagraniczny:    33,09 mld $
    rezerwy złota
    i dewizy:    11,07 mld $
    inwestycje:    28,5% PKB
    przemysłowe produkcyjne
    tempo wzrostu:    5%
    elektryczność:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    12,95 mld kWh
    16,53 mld kWh
    ropa naftowa:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    20 500 bb bar/d
    93 000 bar/d
    gaz ziemny:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    1,85 mld m³
    2,99 mld m³
    import:    21,79 mld $
    import
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 15,9%
    Niemcy: 14,9%
    Rosja: 9,1%
    Słowenia: 6,8%
    Austria: 5,8%
    Chiny: 4,7%
    Francja: 4,2%
    eksport:    11,17 mld $
    eksport
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 21,8%
    Bośnia i Hercegowina: 14,7%
    Niemcy: 10,7%
    Słowenia: 8,1%
    Austria: 7,3%
    Gospodarka Chorwacji bazuje przede wszystkim na usługach oraz w mniejszym stopniu na przemyśle lekkim. W okresie letnim również turystyka staje się znaczącym źródłem przychodów państwa. Szacowany dochód PKB na jednego mieszkańca z zachowaniem parytety siły nabywczej w 2006 roku wyniósł 13 400 $, co stanowiło ok. 50% średniego dochodu w Unii Europejskiej, w tym samym roku.
    Chorwacja jest krajem post-socjalistycznym, przed rozpadem Jugosławii była drugą, po Słowenii, republiką pod względem rozwoju gospodarczego i poziomu życia mieszkańców. W późnych latach 80. rozpoczął się proces ekonomicznej transformacji i przestawienia gospodarki centralnie planowanej na wolnorynkową. Na początku procesu transformacji pozycja gospodarki chorwackiej, ze względu na jej wysoki poziom w stosunku do innych państw post-komunistycznych, była uprzywilejowana. Gospodarka kraju poważnie ucierpiała na skutek likwidacji przemysłu ciężkiego i znacznych zniszczeń wojennych, poważnym problemem była również utrata wolnego dostępu do rynków państw byłej Jugosławii.
    Rolnictwo[edytuj]
    Rolnictwo chorwackie jest stosunkowo dobrze rozwinięte, znajduje w nim zatrudnienie 2,7% ludności zawodowo czynnej, wytwarzając aż 8,2% krajowego PKB. Prawie 57% terytorium Chorwacji zajmują grunty orne, łąki i pastwiska. Daje to przeciętny wskaźnik 0,67 ha użytków rolnych na 1 mieszkańca. Najlepsze warunki dla rozwoju rolnictwa posiada Sławonia oraz Chorwacja właściwa. Produkuje się tam głównie pszenicę, kukurydzę, buraki cukrowe, słonecznik, len, konopie, tytoń, a także drzewa owocowe (śliwa). Prawie w całej Chorwacji popularna jest uprawa winorośli, przy czym najwyżej cenione są wina dalmackie. W Dalmacji i Istrii rozwija się również uprawa oliwek, figowców i drzew cytrusowych. Na obszarach nizinnych hoduje się bydło, trzodę chlewną i drób, w Górach Dynarskich, także owce, kozy, osły i muły. Na wybrzeżu rozwija się rybołówstwo i przetwórstwo rybne (głównie sardynki i tuńczyki), u wybrzeży Półwyspu Istria prowadzi się hodowlę ostryg. Poważne znaczenie gospodarcze ma eksploatacja lasów które zajmują ponad 1/3 powierzchni kraju.
    Przemysł[edytuj]
    Główną rolę w gospodarce Chorwacji odgrywa przemysł przetwórczy o zróżnicowanej strukturze gałęziowej, do najważniejszych gałęzi należą: hutnictwo żelaza (huta w Sisak) i aluminium (huty w Lozovac i Razine), przemysł stoczniowy, (skupiony w dużych portach morskich jak Rijeka, Split i Pula), oraz chemiczny i petrochemiczny (włókna sztuczne, farmaceutyki, nawozy sztuczne, środki czystości i kosmetyki), skupiony w miastach Sisak, Osijek i Split. Duże znaczenie ma także przemysł maszynowy (m.in. fabryki obrabiarek w Zagrzebiu, maszyn rolniczych w Osijek i urządzeń energetycznych w Karlovac), elektrotechniczny, cementowy (Split, płw. Istria). Przemysł włókienniczy (tekstylny i odzieżowy), skórzany i obuwniczy, ulokowany w centralnej części kraju, w Karlovacu, Zagrzebiu i Osijeku. Przemysł spożywczy, głównie winiarski, mięsny oraz przetwórstwa owocowo-warzywnego. W Zagrzebiu ponadto skupia się przemysł poligraficzny, elektroniczny i farmaceutyczny. Niezwykle istotne dla gospodarki chorwackiej jest wybrzeże Dalmacji. Rijeka odgrywa znaczącą rolę jako port tranzytowy dla towarów z Austrii i Węgier, zyskała również poważne znaczenie w świecie jako stocznia. Split, duży port morski a także centrum produkcji tworzyw sztucznych.
    Produkcja energii elektrycznej jest w znacznym stopniu oparta na wyzyskiwaniu hydroenergetycznych zasobów rzek górskich (m.in. kaskadowe hydroelektrownie na rzekach Cetina i Krka). W latach 70. wybudowano we współpracy z Słowenią elektrownię atomową w Krško, znajdującą się na terytorium Słowenii, około 20 km od granicy.
    Kraj posiada niewielkie własne zasoby surowcowe, stosunkowo duże pokłady boksytów (duże pokłady boksytów występujące na półwyspie Istria i w Dalmacji dały podstawę rozwoju hutnictwa aluminium z centrum w Šibeniku), mniejsze miedzi, węgla brunatnego oraz złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, nadto nieznaczne złoża manganu, cynku i ołowiu, azbestu oraz węgla kamiennego. Złoża ropy naftowej i gazu ziemnego odkryte w 1960 roku w pełni zaspokajają wewnętrzne potrzeby kraju, czyniąc Chorwację samowystarczalną pod względem energetycznym.
    Turystyka[edytuj]

    Jeziora Plitvickie
     Osobny artykuł: Turystyka w Chorwacji.
    Do 1990 roku, kiedy to rozpadła się Jugosławia, ten dział gospodarki przynosił największą część dewizowych dochodów państwa. Turystyka skupiała się głównie na wybrzeżu dalmatyńskim i w Istrii, znajdowały się tam liczne uzdrowiska i kąpieliska morskie. Wewnątrz kraju ruch turystyczny był relatywnie niewielki. Konflikty zbrojne związane z rozpadem Jugosławii znacznie ograniczyły ruch turystyczny. Wojna domowa zdewastowała dużą część infrastruktury turystycznej, także zabytkowe miasta jak Pula, Split czy Dubrownik, pełne atrakcji turystycznych, uległy poważnym zniszczeniom. Od 1997 roku przemysł turystyczny jest powoli odbudowywany, a sama Chorwacja staje się coraz bardziej popularnym celem przyjazdów wśród turystów. Obecnie turystyka jest znów ważnym i dochodowym działem gospodarki. Obywatele Unii Europejskiej mogą przekroczyć granicę i przebywać na terenie kraju do 90 dni bez posiadania paszportu, legitymując się jedynie dowodem osobistym[4].
    Demografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Demografia Chorwacji.
    Chorwację zamieszkuje prawie 4,5 mln mieszkańców (4 493 312 w 2007). Istnieje tendencja spadkowa spowodowana głównie emigracją zarobkową do krajów zachodnich, ujemnym przyrostem naturalnym oraz emigracją Serbów do rodzinnego kraju – Serbii. Znaczna większość mieszka w miastach (64%); na wsi mieszka 36%.

    Struktura etniczna[edytuj]
    Według spisu ludności z 2001 roku struktura narodowości w Chorwacji przedstawia się następująco:
    narodowość    liczba    procentowo
    Chorwaci    3 977 171    89,63%
    Serbowie    201 631    4,54%
    Bośniacy    20 755    0,47%
    Włosi    19 636    0,44%
    Węgrzy    16 595    0,37%
    Albańczycy    15 082    0,34%
    Słoweńcy    13 173    0,30%
    inna narodowość    81 355    1,81%
    nie określona    89 130    2,01%
    brak danych    17 975    0,41%
    Główne skupiska mniejszości narodowych znajdują się w następujących regionach:
    Albańczycy – Zagrzeb, Istria;
    Bośniacy – Zagrzeb, Istria, Primorje;
    Czesi – zachodnia Slawonia (miasta Daruvar i Grubišno Polje oraz gmina Končanica), Moslavina (miasta Pakrac, Lipik);
    Niemcy i Austriacy – Osijek, Zagrzeb
    Polacy – Zagrzeb, Rijeka
    Rusini – wschodnia Slawonia;
    Serbowie – Slawonia (zwłaszcza wschodnia), Kordun, Banovina, Zagrzeb, Rijeka;
    Słowacy – wschodnia i środkowa Slawonia (miasta Ilok i Našice);
    Słoweńcy – Zagrzeb, Primorje, Istria;
    Ukraińcy – Zagrzeb, Sisačko-moslavačka županija, Brodsko-posavska županija, Vukovarsko-srijemska županija;
    Węgrzy – Baranja;
    Włosi – zachodnia i południowa Istria, Rijeka, Cres, Lošinj, Moslavina.

    Struktura etniczna
    Język[edytuj]
    W tym samym spisie przy pytaniu o język ojczysty uzyskano następujące rezultaty:
    chorwacki – 96,11%,
    serbski – 1,00%,
    włoski – 0,46%,
    albański – 0,32%,
    węgierski – 0,28%,
    słoweński – 0,26%,
    inny – 0,78%,
    brak danych – 0,37%.

  • Ojojojo

    Wpisz swój komentarzChorwacja
    Republika Hrvatska
    Republika Chorwacji

    Flaga Chorwacji    Herb Chorwacji
    Hymn: Lijepa naša domovino
    (Piękna nasza ojczyzno)

    Konstytucja    Konstytucja Chorwacji
    Język urzędowy    chorwacki[1]
    Język używany    chorwacki
    Stolica    Zagrzeb
    Ustrój polityczny    republika semiprezydencka
    Typ państwa    demokracja
    Głowa państwa    prezydent Ivo Josipović
    Szef rządu    premier Zoran Milanović
    Powierzchnia
     • całkowita
     • wody śródlądowe    125. na świecie
    56 542[2] km²
    128 km² (0,23%)
    Liczba ludności (2008)
     • całkowita
     • gęstość zaludnienia
     • narodowości    120. na świecie
    4 437 460[3]▼
    79 osób/km²
    Chorwaci (90%), Serbowie (5%)
    PKB (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    51,36 mld USD[4]▲
    11 434 USD▲
    PKB (PPP) (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    69,59 mld USD▲
    15 500 USD▲
    Jednostka monetarna    1 kuna = 100 lip (HRK)
    Niepodległość    od Jugosławii
    25 czerwca 1991
    Religia dominująca    rzymski katolicyzm
    Strefa czasowa    UTC +1 – zima
    UTC +2 – lato
    Kod ISO 3166    HR
    Domena internetowa    .hr
    Kod samochodowy    HR
    Kod telefoniczny    +385

    1 Dodatkowo włoski na Istrii
    2  Dane podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (ang.)
    3  Dana na stronie, [5] (ang.)
    Chorwacja (Republika Chorwacji) – państwo w Europie Południowej, nad Morzem Adriatyckim, graniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Od południowego zachodu posiada dostęp do Morza Adriatyckiego. Niepodległość uzyskała w 1991 roku, odłączając się od Jugosławii.
    Spis treści  [ukryj]
    1 Historia
    2 Geografia
    2.1 Granice i punkty skrajne[3]
    2.2 Linia brzegowa Chorwacji
    2.3 Parki narodowe
    3 Podział administracyjny Chorwacji
    4 Ustrój polityczny
    5 Gospodarka
    5.1 Rolnictwo
    5.2 Przemysł
    5.3 Turystyka
    6 Demografia
    6.1 Struktura etniczna
    6.2 Język
    6.3 Religia
    6.4 Największe miasta
    7 Kultura
    8 Krainy historyczne w Chorwacji
    9 Święta
    10 Zobacz też
    11 Przypisy
    12 Linki zewnętrzne
    Historia[edytuj]

     Osobny artykuł: historia Chorwacji do 1945 roku.
    Do I wieku n.e. na terenie Chorwacji znajdowała się rzymska prowincja Iliria (łac. Illyricum).
    Od I wieku n.e. prowincje rzymskie Dalmacja i Panonia.
    Na początku VII wieku przybyły plemiona Chorwatów.
    W 803 tereny Chorwacji Dalmatyńskiej zostały podbite i włączone do imperium Karola Wielkiego.
    VII – VIII wiek – najazdy Ostrogotów, Awarów i plemion Słowian.
    Tereny Chorwacji stały się miejscem rywalizacji o wpływy: papiestwa, Wenecji i Węgier.
    Do 1102 rządy chorwackich książąt i królów.
    W 1102 unia personalna z Węgrami.
    XIV wiek – pod koniec panowania Andegawenów na Węgrzech (1308-95) okres walk wewnętrznych.
    Po bitwie pod Mohaczem w 1526 Chorwacja dostała się pod panowanie Habsburgów.
    Część ziem pod panowaniem Turków osmańskich, stopniowy ich napór spowodował zajmowanie praktycznie całego terytorium.
    W XVIII wieku zmniejszanie wpływów tureckich i w latach 1809-1813 powstały Prowincje Ilyrijskie Napoleona.
    W XIX wieku w Cesarstwie Austriackim, a później w strefie wpływów Węgier (po 1867 w Krajach Korony Świętego Stefana, czyli węgierskiej części państwa; w części austriackiej pozostała Dalmacja), cieszyła się tam jednakże autonomią (własny sejm). Austriacy starali się wyzyskiwać konflikty węgiersko-chorwackie dla umocnienia dynastii habsburskiej (np. Chorwaci pomogli w stłumieniu powstania węgierskiego w 1848).
    Także w XIX wieku tendencje niepodległościowe (1848).
    W 1918 Chorwacja weszła w skład Królestwa SHS (Serbów, Chorwatów i Słoweńców), od 1929 w Jugosławii.
    W roku 1941 faszystowskie ugrupowanie ustaszy na czele z Ante Paveliciem przejęło władzę, ogłosiło niepodległość i powstało Niepodległe Państwo Chorwackie (NDH). Terytorium Chorwacji sprzymierzonej wówczas z Niemcami obejmowało Chorwację właściwą (choć nie całą, część terytorium przyłączono do Włoch) oraz tereny dzisiejszej Bośni i Hercegowiny.
    W maju 1945 likwidacja przez armię jugosłowiańską Niezależnego Państwa Chorwackiego.
     Osobny artykuł: historia współczesna Chorwacji.
     Osobny artykuł: Rozpad Jugosławii.
    Od 1945 po zakończeniu II wojny światowej Chorwacja została włączona do Jugosławii Josipa Broz-Tity (który sam był z pochodzenia Chorwatem).
    W 1991 proklamowano niepodległość; rozpoczęła się wojna z Jugosławią (de facto z Serbią, wspomaganą przez oddziały czarnogórskie) (Wojna w Chorwacji).
    Od kwietnia 1992 siły pokojowe ONZ.
    Konflikt rozwiązany w 1995 – układ w Dayton.
    Chorwacja zabiega o członkostwo w Unii Europejskiej i NATO.
    Od początku lat 90. rządy nacjonalistów Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ) pod wodzą Franja Tudjmana (aż do jego śmierci w 1999).
    Wygrana w wyborach 2000 sił umiarkowanych: prezydentem został Stjepan Mesić, dawny antykomunistyczny opozycjonista państwa. Rząd utworzyła koalicja zreformowanych postkomunistów z ludowcami, chadekami i partią liberalną a na jego czele stanął Ivica Račan. Gabinet zabiegał o zbliżenie Chorwacji do struktur europejskich.
    Przegrana w wyborach 2003, powrót do władzy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ).
    3 października 2005 roku Chorwacja rozpoczęła negocjacje w sprawie przyjęcia do Unii Europejskiej.
    lipiec-sierpień 2007 roku – wielkie pożary spustoszyły wybrzeża południowo-środkowej części Chorwacji
    1 kwietnia 2009 – Chorwacja dołączyła do grona państw członkowskich NATO
    14 września 2011 – zakończono negocjacje w sprawie przyjęcia Chorwacji do Unii Europejskiej[1]
    9 grudnia 2011 – podpisanie traktatu akcesyjnego[2]
    1 lipca 2013 – planowane jest wejście Chorwacji do Unii Europejskiej
    Geografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Geografia Chorwacji.
    Granice i punkty skrajne[3][edytuj]
    Całkowita długość granicy lądowej: 1982 km.
    Długość wybrzeża: 5835 km (łącznie z wyspami).
    Długość granic z sąsiadującymi państwami:
    Bośnia i Hercegowina – 932 km,
    Czarnogóra – 24 km,
    Serbia – 241 km,
    Słowenia – 455 km,
    Węgry – 329 km.
    Najwyższy punkt: Vrh Dinare 1831 m n.p.m. w paśmie Dinara.
    Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m.
    Linia brzegowa Chorwacji[edytuj]

    Parki Narodowe w Chorwacji
    Chorwacja posiada bardzo urozmaicone, wyjątkowe w skali świata wybrzeże; ten typ wybrzeża z licznymi podłużnymi wyspami ustawionymi równolegle do linii brzegowej, został nazwany dalmatyńskim od nazwy chorwackiego wybrzeża.
    Parki narodowe[edytuj]
     Osobny artykuł: Parki narodowe w Chorwacji.
    Park Narodowy Wysp Briońskich (Nacionalni Park Brijuni)
    Park Narodowy Kornati (Nacionalni Park Kornati)
    Park Narodowy Krka (Nacionalni Park Krka)
    Park Narodowy Mljet (Nacionalni Park Mljet)
    Park Narodowy Paklenica (Nacionalni Park Paklenica)
    Park Narodowy Jezior Plitwickich (Nacionalni Park Plitvička jezera)
    Park Narodowy Risnjak (Nacionalni Park Risnjak)
    Park Narodowy Welebitu Północnego (Nacionalni Park Sjeverni Velebit)
    Podział administracyjny Chorwacji[edytuj]

     Osobny artykuł: Podział administracyjny Chorwacji.
    Chorwacja podzielona jest na 20 żupanii (chorw. županija) + 1 miasto wydzielone (Zagrzeb).

    podział administracyjny Chorwacji
    1. Zagrebačka
    2. Krapinsko-zagorska
    3. Sisačko-moslavačka
    4. Karlovačka
    5. Varaždinska
    6. Koprivničko-križevačka
    7. Bjelovarsko-bilogorska
    8. Primorsko-goranska
    9. Ličko-senjska
    10. Virovitičko-podravska
    11. Požeško-slavonska
    12. Brodsko-posavska
    13. Zadarska
    14. Osječko-baranjska
    15. Šibensko-kninska
    16. Vukovarsko-srijemska
    17. Splitsko-dalmatinska
    18. Istarska
    19. Dubrovačko-neretvanska
    20. Međimurska
    21. Miasto Zagrzeb (miasto wydzielone)
    Ustrój polityczny[edytuj]

     Osobny artykuł: Ustrój polityczny Chorwacji.
    Chorwacja jest wielopartyjną republiką parlamentarną na podstawie konstytucji z 1990 roku (zmodyfikowanej w 1999 i 2001 roku), z silną pozycją parlamentu.
    Mimo że wśród Słowian, Chorwaci cieszą się najstarszą tradycją państwowości, to Republika Chorwacji jest jednym z najmłodszych państw europejskich. Jej konstytucja została uchwalona 22 grudnia 1990 r., a uznana została, jako samodzielne państwo przez międzynarodową wspólnotę, 15 stycznia 1992 r. System prawa został przystosowany do współczesnego ustawodawstwa europejskiego.
    Chorwacja stała się krajem demokracji parlamentarnej, którego system polityczny opiera się na uznawaniu praw człowieka, rządach prawa, równoprawności narodowej, nienaruszalności własności osobistej, sprawiedliwości socjalnej i wielopartyjności.
    W Chorwacji jest system partyjny 18-związkowy. Do najbardziej liczących się partii politycznych należą Chorwacka Wspólnota Demokratyczna, Chorwacka Partia Socjalliberalna, Partia Socjaldemokratyczna oraz Partia Prawa.
    Kraj dzieli się pod względem administracyjnym na 21 województw (okręgów) – żupaniji.
    Głową państwa jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 5 lat, z prawem powoływania rządu, łącznie z premierem – szefem rządu.
    Chorwacki model demokracji parlamentarnej opiera się na podziale władzy.
    Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu – Chorwackiego Zgromadzenia Narodowego (Saboru) – złożonego z różnej liczby członków (w zależności od ilości głosujących), wahającej się jednak od 100 do 160 deputowanych. Sabor działa na zasadzie sesyjności. Pierwsza sesja trwa od 15 stycznia do 30 lipca,druga od 15 września do 15 grudnia. Każda sesja rozpoczyna się od odśpiewania hymnu Chorwacji „Nasza ukochana Ojczyzno” (Lijepa naša domovino). Osiem dni przed rozpoczęciem obrad nowej sesji każdy z przedstawicieli Saboru otrzymuje od przewodniczącego zarys harmonogramu posiedzeń, który obejmuje wnioski parlamentarzystów rządu oraz projekty aktów normatywnych, będących przedmiotem debat i głosowań na posiedzeniach plenarnych. Deputowani mają możliwość składania wniosków o uzupełnienie porządku obrad, zgłaszając projekty ustaw do czasu rozpoczęcia sesji. Przewodniczący ma obowiązek przedłożyć te propozycje na forum izby w terminie do 30 dni (wnioski o materii ustawowej) lub do 15 dni (wnioski w innych sprawach). Pierwsze posiedzenie nowo wybranego parlamentu odbywa się nie później niż dwudziestego dnia od chwili ogłoszenia oficjalnych wyników wyborów. Członkowie Saboru wybierają wówczas następujące organy parlamentu: prezydium Saboru, na które składają się przewodniczący i zastępcy przewodniczącego, sekretarza, komitety oraz komisje.
    Każdy członek Saboru posiada immunitet formalny i immunitet materialny. Immunitet formalny chroni deputowanego przed zatrzymaniem przez organy ścigania (wyjątkiem jest tutaj ujęcie deputowanego na gorącym uczynku za czyny zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej pięciu lat) oraz przed wszczęciem postępowania karnego za popełnione przestępstwa. Immunitet obejmuje także prawo odmowy zeznań w charakterze świadka we wszystkich rodzajach spraw sądowych. Immunitet materialny chroni deputowanego także po zakończeniu sprawowania mandatu przedstawicielskiego. Obejmuje sposób głosowania i treść wypowiedzi reprezentantów w trakcie posiedzeń plenarnych parlamentu oraz jego organów wewnętrznych.
    W myśl regulaminu chorwackiego Saboru deputowani mają prawo tworzyć kluby parlamentarne na podstawie przynależności politycznej lub etnicznej. Klub parlamentarny może zostać utworzony przez: partię polityczną posiadającą co najmniej trzech deputowanych w parlamencie;co najmniej trzech przedstawicieli niezrzeszonych;deputowanych wybranych jako przedstawicieli mniejszości narodowych;dwie lub więcej partii politycznych, które mają co najmniej trzech deputowanych w parlamencie.
    Władzę wykonawczą sprawuje rząd na czele którego stoi premier.
    Podstawy prawne funkcjonowania systemu partyjnego Chorwacji – tworzenie i działalność partii w Chorwacji regulowane są przez Konstytucję tego kraju i Ustawę o organizacjach politycznych. W Konstytucji ważnym z punktu widzenia partii jest art. 43, który gwarantuje obywatelom wolność zrzeszania się. Dzięki niemu mogą oni tworzyć partie polityczne aby bronić własnych interesów, a także realizować prawa socjalne, gospodarcze czy polityczne. Niedozwolone jest tworzenie partii, których program lub działania mogą stanowić zagrożenie dla porządku konstytucyjnego i niepodległości. Partie organizują się terytorialnie, a nadzór nad nimi sprawuje Trybunał Konstytucyjny Republiki Chorwacji, który może zawiesić ich działanie. Ustawa o organizacjach politycznych uchwalona w 1993 r. stanowi podstawę dla tworzenia i funkcjonowania partii. Według mniej swobodne tworzenie partii jest wyrazem demokratycznego i wielopartyjnego systemu, który jest traktowany jako najwyższa wartość konstytucyjnego porządku Chorwacji. Natomiast art. 2 ustawy stanowi iż partie polityczne posiadają osobowość prawną oraz działają zgodnie z celami, zatwierdzonymi w ich programami i statucie. Ustawa zakazuje działalności partii w organach państwowych, organach jednostek samorządu lokalnego i regionalnego, a także w siłach zbrojnych i policji. Aby założyć partię należy zebrać podpisy stu pełnoletnich obywateli chorwackich. Każda partia musi być wpisana do specjalnego rejestru, dzięki czemu uzyskuje osobowość prawną. Brak takiej rejestracji uniemożliwia działanie partii. Wpisu dokonuje ministerstwo ds. administracji. Finansowanie partii może odbywać się za pomocą składek członkowskich, dobrowolnych datków, działalności wydawniczej, sprzedaży materiałów propagandowych. Partie, które mają przynajmniej jednego reprezentanta w parlamencie otrzymują także pieniądze z budżetu państwa. Muszą one jednak rozliczać się z tych pieniędzy, gdyż w przeciwnym razie grozi im utrata prawa do finansowania.
    Gospodarka[edytuj]

    Ekonomiczne dane statystyczne na rok 2005-2006
    – PKB nominalne
    – na 1 mieszkańca
    – PKB rzeczywiste
    – na 1 mieszkańca
    – wzrost PKB    60,26 mld $
    13 400 $
    37,42 mld $
    8323 $
    4,6%
    waluta:    HRK
    kuna
    udział % w PKB    – rolnictwo 6,8%
    – przemysł 30,9%
    – usługi 62,3%
    budżet:
    – dochody
    – wydatki    
    17,78 mld $
    19,06 mld $
    inflacja:    3,4%
    siła robocza:    1 720 000 ludzi
    struktura
    zatrudnienia:    – rolnictwo 2,7%
    – przemysł 32,8%
    – usługi 64,5%
    ludność żyjąca
    poniżej ubóstwa:    11%
    bezrobocie:    17,2%
    dług publiczny:    56,2% PKB
    dług zagraniczny:    33,09 mld $
    rezerwy złota
    i dewizy:    11,07 mld $
    inwestycje:    28,5% PKB
    przemysłowe produkcyjne
    tempo wzrostu:    5%
    elektryczność:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    12,95 mld kWh
    16,53 mld kWh
    ropa naftowa:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    20 500 bb bar/d
    93 000 bar/d
    gaz ziemny:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    1,85 mld m³
    2,99 mld m³
    import:    21,79 mld $
    import
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 15,9%
    Niemcy: 14,9%
    Rosja: 9,1%
    Słowenia: 6,8%
    Austria: 5,8%
    Chiny: 4,7%
    Francja: 4,2%
    eksport:    11,17 mld $
    eksport
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 21,8%
    Bośnia i Hercegowina: 14,7%
    Niemcy: 10,7%
    Słowenia: 8,1%
    Austria: 7,3%
    Gospodarka Chorwacji bazuje przede wszystkim na usługach oraz w mniejszym stopniu na przemyśle lekkim. W okresie letnim również turystyka staje się znaczącym źródłem przychodów państwa. Szacowany dochód PKB na jednego mieszkańca z zachowaniem parytety siły nabywczej w 2006 roku wyniósł 13 400 $, co stanowiło ok. 50% średniego dochodu w Unii Europejskiej, w tym samym roku.
    Chorwacja jest krajem post-socjalistycznym, przed rozpadem Jugosławii była drugą, po Słowenii, republiką pod względem rozwoju gospodarczego i poziomu życia mieszkańców. W późnych latach 80. rozpoczął się proces ekonomicznej transformacji i przestawienia gospodarki centralnie planowanej na wolnorynkową. Na początku procesu transformacji pozycja gospodarki chorwackiej, ze względu na jej wysoki poziom w stosunku do innych państw post-komunistycznych, była uprzywilejowana. Gospodarka kraju poważnie ucierpiała na skutek likwidacji przemysłu ciężkiego i znacznych zniszczeń wojennych, poważnym problemem była również utrata wolnego dostępu do rynków państw byłej Jugosławii.
    Rolnictwo[edytuj]
    Rolnictwo chorwackie jest stosunkowo dobrze rozwinięte, znajduje w nim zatrudnienie 2,7% ludności zawodowo czynnej, wytwarzając aż 8,2% krajowego PKB. Prawie 57% terytorium Chorwacji zajmują grunty orne, łąki i pastwiska. Daje to przeciętny wskaźnik 0,67 ha użytków rolnych na 1 mieszkańca. Najlepsze warunki dla rozwoju rolnictwa posiada Sławonia oraz Chorwacja właściwa. Produkuje się tam głównie pszenicę, kukurydzę, buraki cukrowe, słonecznik, len, konopie, tytoń, a także drzewa owocowe (śliwa). Prawie w całej Chorwacji popularna jest uprawa winorośli, przy czym najwyżej cenione są wina dalmackie. W Dalmacji i Istrii rozwija się również uprawa oliwek, figowców i drzew cytrusowych. Na obszarach nizinnych hoduje się bydło, trzodę chlewną i drób, w Górach Dynarskich, także owce, kozy, osły i muły. Na wybrzeżu rozwija się rybołówstwo i przetwórstwo rybne (głównie sardynki i tuńczyki), u wybrzeży Półwyspu Istria prowadzi się hodowlę ostryg. Poważne znaczenie gospodarcze ma eksploatacja lasów które zajmują ponad 1/3 powierzchni kraju.
    Przemysł[edytuj]
    Główną rolę w gospodarce Chorwacji odgrywa przemysł przetwórczy o zróżnicowanej strukturze gałęziowej, do najważniejszych gałęzi należą: hutnictwo żelaza (huta w Sisak) i aluminium (huty w Lozovac i Razine), przemysł stoczniowy, (skupiony w dużych portach morskich jak Rijeka, Split i Pula), oraz chemiczny i petrochemiczny (włókna sztuczne, farmaceutyki, nawozy sztuczne, środki czystości i kosmetyki), skupiony w miastach Sisak, Osijek i Split. Duże znaczenie ma także przemysł maszynowy (m.in. fabryki obrabiarek w Zagrzebiu, maszyn rolniczych w Osijek i urządzeń energetycznych w Karlovac), elektrotechniczny, cementowy (Split, płw. Istria). Przemysł włókienniczy (tekstylny i odzieżowy), skórzany i obuwniczy, ulokowany w centralnej części kraju, w Karlovacu, Zagrzebiu i Osijeku. Przemysł spożywczy, głównie winiarski, mięsny oraz przetwórstwa owocowo-warzywnego. W Zagrzebiu ponadto skupia się przemysł poligraficzny, elektroniczny i farmaceutyczny. Niezwykle istotne dla gospodarki chorwackiej jest wybrzeże Dalmacji. Rijeka odgrywa znaczącą rolę jako port tranzytowy dla towarów z Austrii i Węgier, zyskała również poważne znaczenie w świecie jako stocznia. Split, duży port morski a także centrum produkcji tworzyw sztucznych.
    Produkcja energii elektrycznej jest w znacznym stopniu oparta na wyzyskiwaniu hydroenergetycznych zasobów rzek górskich (m.in. kaskadowe hydroelektrownie na rzekach Cetina i Krka). W latach 70. wybudowano we współpracy z Słowenią elektrownię atomową w Krško, znajdującą się na terytorium Słowenii, około 20 km od granicy.
    Kraj posiada niewielkie własne zasoby surowcowe, stosunkowo duże pokłady boksytów (duże pokłady boksytów występujące na półwyspie Istria i w Dalmacji dały podstawę rozwoju hutnictwa aluminium z centrum w Šibeniku), mniejsze miedzi, węgla brunatnego oraz złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, nadto nieznaczne złoża manganu, cynku i ołowiu, azbestu oraz węgla kamiennego. Złoża ropy naftowej i gazu ziemnego odkryte w 1960 roku w pełni zaspokajają wewnętrzne potrzeby kraju, czyniąc Chorwację samowystarczalną pod względem energetycznym.
    Turystyka[edytuj]

    Jeziora Plitvickie
     Osobny artykuł: Turystyka w Chorwacji.
    Do 1990 roku, kiedy to rozpadła się Jugosławia, ten dział gospodarki przynosił największą część dewizowych dochodów państwa. Turystyka skupiała się głównie na wybrzeżu dalmatyńskim i w Istrii, znajdowały się tam liczne uzdrowiska i kąpieliska morskie. Wewnątrz kraju ruch turystyczny był relatywnie niewielki. Konflikty zbrojne związane z rozpadem Jugosławii znacznie ograniczyły ruch turystyczny. Wojna domowa zdewastowała dużą część infrastruktury turystycznej, także zabytkowe miasta jak Pula, Split czy Dubrownik, pełne atrakcji turystycznych, uległy poważnym zniszczeniom. Od 1997 roku przemysł turystyczny jest powoli odbudowywany, a sama Chorwacja staje się coraz bardziej popularnym celem przyjazdów wśród turystów. Obecnie turystyka jest znów ważnym i dochodowym działem gospodarki. Obywatele Unii Europejskiej mogą przekroczyć granicę i przebywać na terenie kraju do 90 dni bez posiadania paszportu, legitymując się jedynie dowodem osobistym[4].
    Demografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Demografia Chorwacji.
    Chorwację zamieszkuje prawie 4,5 mln mieszkańców (4 493 312 w 2007). Istnieje tendencja spadkowa spowodowana głównie emigracją zarobkową do krajów zachodnich, ujemnym przyrostem naturalnym oraz emigracją Serbów do rodzinnego kraju – Serbii. Znaczna większość mieszka w miastach (64%); na wsi mieszka 36%.

    Struktura etniczna[edytuj]
    Według spisu ludności z 2001 roku struktura narodowości w Chorwacji przedstawia się następująco:
    narodowość    liczba    procentowo
    Chorwaci    3 977 171    89,63%
    Serbowie    201 631    4,54%
    Bośniacy    20 755    0,47%
    Włosi    19 636    0,44%
    Węgrzy    16 595    0,37%
    Albańczycy    15 082    0,34%
    Słoweńcy    13 173    0,30%
    inna narodowość    81 355    1,81%
    nie określona    89 130    2,01%
    brak danych    17 975    0,41%
    Główne skupiska mniejszości narodowych znajdują się w następujących regionach:
    Albańczycy – Zagrzeb, Istria;
    Bośniacy – Zagrzeb, Istria, Primorje;
    Czesi – zachodnia Slawonia (miasta Daruvar i Grubišno Polje oraz gmina Končanica), Moslavina (miasta Pakrac, Lipik);
    Niemcy i Austriacy – Osijek, Zagrzeb
    Polacy – Zagrzeb, Rijeka
    Rusini – wschodnia Slawonia;
    Serbowie – Slawonia (zwłaszcza wschodnia), Kordun, Banovina, Zagrzeb, Rijeka;
    Słowacy – wschodnia i środkowa Slawonia (miasta Ilok i Našice);
    Słoweńcy – Zagrzeb, Primorje, Istria;
    Ukraińcy – Zagrzeb, Sisačko-moslavačka županija, Brodsko-posavska županija, Vukovarsko-srijemska županija;
    Węgrzy – Baranja;
    Włosi – zachodnia i południowa Istria, Rijeka, Cres, Lošinj, Moslavina.

    Struktura etniczna
    Język[edytuj]
    W tym samym spisie przy pytaniu o język ojczysty uzyskano następujące rezultaty:
    chorwacki – 96,11%,
    serbski – 1,00%,
    włoski – 0,46%,
    albański – 0,32%,
    węgierski – 0,28%,
    słoweński – 0,26%,
    inny – 0,78%,
    brak danych – 0,37%.

  • Fsadgfas

    dfafasChorwacja
    Republika Hrvatska
    Republika Chorwacji

    Flaga Chorwacji    Herb Chorwacji
    Hymn: Lijepa naša domovino
    (Piękna nasza ojczyzno)

    Konstytucja    Konstytucja Chorwacji
    Język urzędowy    chorwacki[1]
    Język używany    chorwacki
    Stolica    Zagrzeb
    Ustrój polityczny    republika semiprezydencka
    Typ państwa    demokracja
    Głowa państwa    prezydent Ivo Josipović
    Szef rządu    premier Zoran Milanović
    Powierzchnia
     • całkowita
     • wody śródlądowe    125. na świecie
    56 542[2] km²
    128 km² (0,23%)
    Liczba ludności (2008)
     • całkowita
     • gęstość zaludnienia
     • narodowości    120. na świecie
    4 437 460[3]▼
    79 osób/km²
    Chorwaci (90%), Serbowie (5%)
    PKB (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    51,36 mld USD[4]▲
    11 434 USD▲
    PKB (PPP) (2007)
     • całkowite
     • na osobę    
    69,59 mld USD▲
    15 500 USD▲
    Jednostka monetarna    1 kuna = 100 lip (HRK)
    Niepodległość    od Jugosławii
    25 czerwca 1991
    Religia dominująca    rzymski katolicyzm
    Strefa czasowa    UTC +1 – zima
    UTC +2 – lato
    Kod ISO 3166    HR
    Domena internetowa    .hr
    Kod samochodowy    HR
    Kod telefoniczny    +385

    1 Dodatkowo włoski na Istrii
    2  Dane podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (ang.)
    3  Dana na stronie, [5] (ang.)
    Chorwacja (Republika Chorwacji) – państwo w Europie Południowej, nad Morzem Adriatyckim, graniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Od południowego zachodu posiada dostęp do Morza Adriatyckiego. Niepodległość uzyskała w 1991 roku, odłączając się od Jugosławii.
    Spis treści  [ukryj]
    1 Historia
    2 Geografia
    2.1 Granice i punkty skrajne[3]
    2.2 Linia brzegowa Chorwacji
    2.3 Parki narodowe
    3 Podział administracyjny Chorwacji
    4 Ustrój polityczny
    5 Gospodarka
    5.1 Rolnictwo
    5.2 Przemysł
    5.3 Turystyka
    6 Demografia
    6.1 Struktura etniczna
    6.2 Język
    6.3 Religia
    6.4 Największe miasta
    7 Kultura
    8 Krainy historyczne w Chorwacji
    9 Święta
    10 Zobacz też
    11 Przypisy
    12 Linki zewnętrzne
    Historia[edytuj]

     Osobny artykuł: historia Chorwacji do 1945 roku.
    Do I wieku n.e. na terenie Chorwacji znajdowała się rzymska prowincja Iliria (łac. Illyricum).
    Od I wieku n.e. prowincje rzymskie Dalmacja i Panonia.
    Na początku VII wieku przybyły plemiona Chorwatów.
    W 803 tereny Chorwacji Dalmatyńskiej zostały podbite i włączone do imperium Karola Wielkiego.
    VII – VIII wiek – najazdy Ostrogotów, Awarów i plemion Słowian.
    Tereny Chorwacji stały się miejscem rywalizacji o wpływy: papiestwa, Wenecji i Węgier.
    Do 1102 rządy chorwackich książąt i królów.
    W 1102 unia personalna z Węgrami.
    XIV wiek – pod koniec panowania Andegawenów na Węgrzech (1308-95) okres walk wewnętrznych.
    Po bitwie pod Mohaczem w 1526 Chorwacja dostała się pod panowanie Habsburgów.
    Część ziem pod panowaniem Turków osmańskich, stopniowy ich napór spowodował zajmowanie praktycznie całego terytorium.
    W XVIII wieku zmniejszanie wpływów tureckich i w latach 1809-1813 powstały Prowincje Ilyrijskie Napoleona.
    W XIX wieku w Cesarstwie Austriackim, a później w strefie wpływów Węgier (po 1867 w Krajach Korony Świętego Stefana, czyli węgierskiej części państwa; w części austriackiej pozostała Dalmacja), cieszyła się tam jednakże autonomią (własny sejm). Austriacy starali się wyzyskiwać konflikty węgiersko-chorwackie dla umocnienia dynastii habsburskiej (np. Chorwaci pomogli w stłumieniu powstania węgierskiego w 1848).
    Także w XIX wieku tendencje niepodległościowe (1848).
    W 1918 Chorwacja weszła w skład Królestwa SHS (Serbów, Chorwatów i Słoweńców), od 1929 w Jugosławii.
    W roku 1941 faszystowskie ugrupowanie ustaszy na czele z Ante Paveliciem przejęło władzę, ogłosiło niepodległość i powstało Niepodległe Państwo Chorwackie (NDH). Terytorium Chorwacji sprzymierzonej wówczas z Niemcami obejmowało Chorwację właściwą (choć nie całą, część terytorium przyłączono do Włoch) oraz tereny dzisiejszej Bośni i Hercegowiny.
    W maju 1945 likwidacja przez armię jugosłowiańską Niezależnego Państwa Chorwackiego.
     Osobny artykuł: historia współczesna Chorwacji.
     Osobny artykuł: Rozpad Jugosławii.
    Od 1945 po zakończeniu II wojny światowej Chorwacja została włączona do Jugosławii Josipa Broz-Tity (który sam był z pochodzenia Chorwatem).
    W 1991 proklamowano niepodległość; rozpoczęła się wojna z Jugosławią (de facto z Serbią, wspomaganą przez oddziały czarnogórskie) (Wojna w Chorwacji).
    Od kwietnia 1992 siły pokojowe ONZ.
    Konflikt rozwiązany w 1995 – układ w Dayton.
    Chorwacja zabiega o członkostwo w Unii Europejskiej i NATO.
    Od początku lat 90. rządy nacjonalistów Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ) pod wodzą Franja Tudjmana (aż do jego śmierci w 1999).
    Wygrana w wyborach 2000 sił umiarkowanych: prezydentem został Stjepan Mesić, dawny antykomunistyczny opozycjonista państwa. Rząd utworzyła koalicja zreformowanych postkomunistów z ludowcami, chadekami i partią liberalną a na jego czele stanął Ivica Račan. Gabinet zabiegał o zbliżenie Chorwacji do struktur europejskich.
    Przegrana w wyborach 2003, powrót do władzy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ).
    3 października 2005 roku Chorwacja rozpoczęła negocjacje w sprawie przyjęcia do Unii Europejskiej.
    lipiec-sierpień 2007 roku – wielkie pożary spustoszyły wybrzeża południowo-środkowej części Chorwacji
    1 kwietnia 2009 – Chorwacja dołączyła do grona państw członkowskich NATO
    14 września 2011 – zakończono negocjacje w sprawie przyjęcia Chorwacji do Unii Europejskiej[1]
    9 grudnia 2011 – podpisanie traktatu akcesyjnego[2]
    1 lipca 2013 – planowane jest wejście Chorwacji do Unii Europejskiej
    Geografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Geografia Chorwacji.
    Granice i punkty skrajne[3][edytuj]
    Całkowita długość granicy lądowej: 1982 km.
    Długość wybrzeża: 5835 km (łącznie z wyspami).
    Długość granic z sąsiadującymi państwami:
    Bośnia i Hercegowina – 932 km,
    Czarnogóra – 24 km,
    Serbia – 241 km,
    Słowenia – 455 km,
    Węgry – 329 km.
    Najwyższy punkt: Vrh Dinare 1831 m n.p.m. w paśmie Dinara.
    Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m.
    Linia brzegowa Chorwacji[edytuj]

    Parki Narodowe w Chorwacji
    Chorwacja posiada bardzo urozmaicone, wyjątkowe w skali świata wybrzeże; ten typ wybrzeża z licznymi podłużnymi wyspami ustawionymi równolegle do linii brzegowej, został nazwany dalmatyńskim od nazwy chorwackiego wybrzeża.
    Parki narodowe[edytuj]
     Osobny artykuł: Parki narodowe w Chorwacji.
    Park Narodowy Wysp Briońskich (Nacionalni Park Brijuni)
    Park Narodowy Kornati (Nacionalni Park Kornati)
    Park Narodowy Krka (Nacionalni Park Krka)
    Park Narodowy Mljet (Nacionalni Park Mljet)
    Park Narodowy Paklenica (Nacionalni Park Paklenica)
    Park Narodowy Jezior Plitwickich (Nacionalni Park Plitvička jezera)
    Park Narodowy Risnjak (Nacionalni Park Risnjak)
    Park Narodowy Welebitu Północnego (Nacionalni Park Sjeverni Velebit)
    Podział administracyjny Chorwacji[edytuj]

     Osobny artykuł: Podział administracyjny Chorwacji.
    Chorwacja podzielona jest na 20 żupanii (chorw. županija) + 1 miasto wydzielone (Zagrzeb).

    podział administracyjny Chorwacji
    1. Zagrebačka
    2. Krapinsko-zagorska
    3. Sisačko-moslavačka
    4. Karlovačka
    5. Varaždinska
    6. Koprivničko-križevačka
    7. Bjelovarsko-bilogorska
    8. Primorsko-goranska
    9. Ličko-senjska
    10. Virovitičko-podravska
    11. Požeško-slavonska
    12. Brodsko-posavska
    13. Zadarska
    14. Osječko-baranjska
    15. Šibensko-kninska
    16. Vukovarsko-srijemska
    17. Splitsko-dalmatinska
    18. Istarska
    19. Dubrovačko-neretvanska
    20. Međimurska
    21. Miasto Zagrzeb (miasto wydzielone)
    Ustrój polityczny[edytuj]

     Osobny artykuł: Ustrój polityczny Chorwacji.
    Chorwacja jest wielopartyjną republiką parlamentarną na podstawie konstytucji z 1990 roku (zmodyfikowanej w 1999 i 2001 roku), z silną pozycją parlamentu.
    Mimo że wśród Słowian, Chorwaci cieszą się najstarszą tradycją państwowości, to Republika Chorwacji jest jednym z najmłodszych państw europejskich. Jej konstytucja została uchwalona 22 grudnia 1990 r., a uznana została, jako samodzielne państwo przez międzynarodową wspólnotę, 15 stycznia 1992 r. System prawa został przystosowany do współczesnego ustawodawstwa europejskiego.
    Chorwacja stała się krajem demokracji parlamentarnej, którego system polityczny opiera się na uznawaniu praw człowieka, rządach prawa, równoprawności narodowej, nienaruszalności własności osobistej, sprawiedliwości socjalnej i wielopartyjności.
    W Chorwacji jest system partyjny 18-związkowy. Do najbardziej liczących się partii politycznych należą Chorwacka Wspólnota Demokratyczna, Chorwacka Partia Socjalliberalna, Partia Socjaldemokratyczna oraz Partia Prawa.
    Kraj dzieli się pod względem administracyjnym na 21 województw (okręgów) – żupaniji.
    Głową państwa jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 5 lat, z prawem powoływania rządu, łącznie z premierem – szefem rządu.
    Chorwacki model demokracji parlamentarnej opiera się na podziale władzy.
    Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu – Chorwackiego Zgromadzenia Narodowego (Saboru) – złożonego z różnej liczby członków (w zależności od ilości głosujących), wahającej się jednak od 100 do 160 deputowanych. Sabor działa na zasadzie sesyjności. Pierwsza sesja trwa od 15 stycznia do 30 lipca,druga od 15 września do 15 grudnia. Każda sesja rozpoczyna się od odśpiewania hymnu Chorwacji „Nasza ukochana Ojczyzno” (Lijepa naša domovino). Osiem dni przed rozpoczęciem obrad nowej sesji każdy z przedstawicieli Saboru otrzymuje od przewodniczącego zarys harmonogramu posiedzeń, który obejmuje wnioski parlamentarzystów rządu oraz projekty aktów normatywnych, będących przedmiotem debat i głosowań na posiedzeniach plenarnych. Deputowani mają możliwość składania wniosków o uzupełnienie porządku obrad, zgłaszając projekty ustaw do czasu rozpoczęcia sesji. Przewodniczący ma obowiązek przedłożyć te propozycje na forum izby w terminie do 30 dni (wnioski o materii ustawowej) lub do 15 dni (wnioski w innych sprawach). Pierwsze posiedzenie nowo wybranego parlamentu odbywa się nie później niż dwudziestego dnia od chwili ogłoszenia oficjalnych wyników wyborów. Członkowie Saboru wybierają wówczas następujące organy parlamentu: prezydium Saboru, na które składają się przewodniczący i zastępcy przewodniczącego, sekretarza, komitety oraz komisje.
    Każdy członek Saboru posiada immunitet formalny i immunitet materialny. Immunitet formalny chroni deputowanego przed zatrzymaniem przez organy ścigania (wyjątkiem jest tutaj ujęcie deputowanego na gorącym uczynku za czyny zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej pięciu lat) oraz przed wszczęciem postępowania karnego za popełnione przestępstwa. Immunitet obejmuje także prawo odmowy zeznań w charakterze świadka we wszystkich rodzajach spraw sądowych. Immunitet materialny chroni deputowanego także po zakończeniu sprawowania mandatu przedstawicielskiego. Obejmuje sposób głosowania i treść wypowiedzi reprezentantów w trakcie posiedzeń plenarnych parlamentu oraz jego organów wewnętrznych.
    W myśl regulaminu chorwackiego Saboru deputowani mają prawo tworzyć kluby parlamentarne na podstawie przynależności politycznej lub etnicznej. Klub parlamentarny może zostać utworzony przez: partię polityczną posiadającą co najmniej trzech deputowanych w parlamencie;co najmniej trzech przedstawicieli niezrzeszonych;deputowanych wybranych jako przedstawicieli mniejszości narodowych;dwie lub więcej partii politycznych, które mają co najmniej trzech deputowanych w parlamencie.
    Władzę wykonawczą sprawuje rząd na czele którego stoi premier.
    Podstawy prawne funkcjonowania systemu partyjnego Chorwacji – tworzenie i działalność partii w Chorwacji regulowane są przez Konstytucję tego kraju i Ustawę o organizacjach politycznych. W Konstytucji ważnym z punktu widzenia partii jest art. 43, który gwarantuje obywatelom wolność zrzeszania się. Dzięki niemu mogą oni tworzyć partie polityczne aby bronić własnych interesów, a także realizować prawa socjalne, gospodarcze czy polityczne. Niedozwolone jest tworzenie partii, których program lub działania mogą stanowić zagrożenie dla porządku konstytucyjnego i niepodległości. Partie organizują się terytorialnie, a nadzór nad nimi sprawuje Trybunał Konstytucyjny Republiki Chorwacji, który może zawiesić ich działanie. Ustawa o organizacjach politycznych uchwalona w 1993 r. stanowi podstawę dla tworzenia i funkcjonowania partii. Według mniej swobodne tworzenie partii jest wyrazem demokratycznego i wielopartyjnego systemu, który jest traktowany jako najwyższa wartość konstytucyjnego porządku Chorwacji. Natomiast art. 2 ustawy stanowi iż partie polityczne posiadają osobowość prawną oraz działają zgodnie z celami, zatwierdzonymi w ich programami i statucie. Ustawa zakazuje działalności partii w organach państwowych, organach jednostek samorządu lokalnego i regionalnego, a także w siłach zbrojnych i policji. Aby założyć partię należy zebrać podpisy stu pełnoletnich obywateli chorwackich. Każda partia musi być wpisana do specjalnego rejestru, dzięki czemu uzyskuje osobowość prawną. Brak takiej rejestracji uniemożliwia działanie partii. Wpisu dokonuje ministerstwo ds. administracji. Finansowanie partii może odbywać się za pomocą składek członkowskich, dobrowolnych datków, działalności wydawniczej, sprzedaży materiałów propagandowych. Partie, które mają przynajmniej jednego reprezentanta w parlamencie otrzymują także pieniądze z budżetu państwa. Muszą one jednak rozliczać się z tych pieniędzy, gdyż w przeciwnym razie grozi im utrata prawa do finansowania.
    Gospodarka[edytuj]

    Ekonomiczne dane statystyczne na rok 2005-2006
    – PKB nominalne
    – na 1 mieszkańca
    – PKB rzeczywiste
    – na 1 mieszkańca
    – wzrost PKB    60,26 mld $
    13 400 $
    37,42 mld $
    8323 $
    4,6%
    waluta:    HRK
    kuna
    udział % w PKB    – rolnictwo 6,8%
    – przemysł 30,9%
    – usługi 62,3%
    budżet:
    – dochody
    – wydatki    
    17,78 mld $
    19,06 mld $
    inflacja:    3,4%
    siła robocza:    1 720 000 ludzi
    struktura
    zatrudnienia:    – rolnictwo 2,7%
    – przemysł 32,8%
    – usługi 64,5%
    ludność żyjąca
    poniżej ubóstwa:    11%
    bezrobocie:    17,2%
    dług publiczny:    56,2% PKB
    dług zagraniczny:    33,09 mld $
    rezerwy złota
    i dewizy:    11,07 mld $
    inwestycje:    28,5% PKB
    przemysłowe produkcyjne
    tempo wzrostu:    5%
    elektryczność:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    12,95 mld kWh
    16,53 mld kWh
    ropa naftowa:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    20 500 bb bar/d
    93 000 bar/d
    gaz ziemny:
    – produkcja
    – konsumpcja    
    1,85 mld m³
    2,99 mld m³
    import:    21,79 mld $
    import
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 15,9%
    Niemcy: 14,9%
    Rosja: 9,1%
    Słowenia: 6,8%
    Austria: 5,8%
    Chiny: 4,7%
    Francja: 4,2%
    eksport:    11,17 mld $
    eksport
    (najważniejsi partnerzy)    Włochy: 21,8%
    Bośnia i Hercegowina: 14,7%
    Niemcy: 10,7%
    Słowenia: 8,1%
    Austria: 7,3%
    Gospodarka Chorwacji bazuje przede wszystkim na usługach oraz w mniejszym stopniu na przemyśle lekkim. W okresie letnim również turystyka staje się znaczącym źródłem przychodów państwa. Szacowany dochód PKB na jednego mieszkańca z zachowaniem parytety siły nabywczej w 2006 roku wyniósł 13 400 $, co stanowiło ok. 50% średniego dochodu w Unii Europejskiej, w tym samym roku.
    Chorwacja jest krajem post-socjalistycznym, przed rozpadem Jugosławii była drugą, po Słowenii, republiką pod względem rozwoju gospodarczego i poziomu życia mieszkańców. W późnych latach 80. rozpoczął się proces ekonomicznej transformacji i przestawienia gospodarki centralnie planowanej na wolnorynkową. Na początku procesu transformacji pozycja gospodarki chorwackiej, ze względu na jej wysoki poziom w stosunku do innych państw post-komunistycznych, była uprzywilejowana. Gospodarka kraju poważnie ucierpiała na skutek likwidacji przemysłu ciężkiego i znacznych zniszczeń wojennych, poważnym problemem była również utrata wolnego dostępu do rynków państw byłej Jugosławii.
    Rolnictwo[edytuj]
    Rolnictwo chorwackie jest stosunkowo dobrze rozwinięte, znajduje w nim zatrudnienie 2,7% ludności zawodowo czynnej, wytwarzając aż 8,2% krajowego PKB. Prawie 57% terytorium Chorwacji zajmują grunty orne, łąki i pastwiska. Daje to przeciętny wskaźnik 0,67 ha użytków rolnych na 1 mieszkańca. Najlepsze warunki dla rozwoju rolnictwa posiada Sławonia oraz Chorwacja właściwa. Produkuje się tam głównie pszenicę, kukurydzę, buraki cukrowe, słonecznik, len, konopie, tytoń, a także drzewa owocowe (śliwa). Prawie w całej Chorwacji popularna jest uprawa winorośli, przy czym najwyżej cenione są wina dalmackie. W Dalmacji i Istrii rozwija się również uprawa oliwek, figowców i drzew cytrusowych. Na obszarach nizinnych hoduje się bydło, trzodę chlewną i drób, w Górach Dynarskich, także owce, kozy, osły i muły. Na wybrzeżu rozwija się rybołówstwo i przetwórstwo rybne (głównie sardynki i tuńczyki), u wybrzeży Półwyspu Istria prowadzi się hodowlę ostryg. Poważne znaczenie gospodarcze ma eksploatacja lasów które zajmują ponad 1/3 powierzchni kraju.
    Przemysł[edytuj]
    Główną rolę w gospodarce Chorwacji odgrywa przemysł przetwórczy o zróżnicowanej strukturze gałęziowej, do najważniejszych gałęzi należą: hutnictwo żelaza (huta w Sisak) i aluminium (huty w Lozovac i Razine), przemysł stoczniowy, (skupiony w dużych portach morskich jak Rijeka, Split i Pula), oraz chemiczny i petrochemiczny (włókna sztuczne, farmaceutyki, nawozy sztuczne, środki czystości i kosmetyki), skupiony w miastach Sisak, Osijek i Split. Duże znaczenie ma także przemysł maszynowy (m.in. fabryki obrabiarek w Zagrzebiu, maszyn rolniczych w Osijek i urządzeń energetycznych w Karlovac), elektrotechniczny, cementowy (Split, płw. Istria). Przemysł włókienniczy (tekstylny i odzieżowy), skórzany i obuwniczy, ulokowany w centralnej części kraju, w Karlovacu, Zagrzebiu i Osijeku. Przemysł spożywczy, głównie winiarski, mięsny oraz przetwórstwa owocowo-warzywnego. W Zagrzebiu ponadto skupia się przemysł poligraficzny, elektroniczny i farmaceutyczny. Niezwykle istotne dla gospodarki chorwackiej jest wybrzeże Dalmacji. Rijeka odgrywa znaczącą rolę jako port tranzytowy dla towarów z Austrii i Węgier, zyskała również poważne znaczenie w świecie jako stocznia. Split, duży port morski a także centrum produkcji tworzyw sztucznych.
    Produkcja energii elektrycznej jest w znacznym stopniu oparta na wyzyskiwaniu hydroenergetycznych zasobów rzek górskich (m.in. kaskadowe hydroelektrownie na rzekach Cetina i Krka). W latach 70. wybudowano we współpracy z Słowenią elektrownię atomową w Krško, znajdującą się na terytorium Słowenii, około 20 km od granicy.
    Kraj posiada niewielkie własne zasoby surowcowe, stosunkowo duże pokłady boksytów (duże pokłady boksytów występujące na półwyspie Istria i w Dalmacji dały podstawę rozwoju hutnictwa aluminium z centrum w Šibeniku), mniejsze miedzi, węgla brunatnego oraz złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, nadto nieznaczne złoża manganu, cynku i ołowiu, azbestu oraz węgla kamiennego. Złoża ropy naftowej i gazu ziemnego odkryte w 1960 roku w pełni zaspokajają wewnętrzne potrzeby kraju, czyniąc Chorwację samowystarczalną pod względem energetycznym.
    Turystyka[edytuj]

    Jeziora Plitvickie
     Osobny artykuł: Turystyka w Chorwacji.
    Do 1990 roku, kiedy to rozpadła się Jugosławia, ten dział gospodarki przynosił największą część dewizowych dochodów państwa. Turystyka skupiała się głównie na wybrzeżu dalmatyńskim i w Istrii, znajdowały się tam liczne uzdrowiska i kąpieliska morskie. Wewnątrz kraju ruch turystyczny był relatywnie niewielki. Konflikty zbrojne związane z rozpadem Jugosławii znacznie ograniczyły ruch turystyczny. Wojna domowa zdewastowała dużą część infrastruktury turystycznej, także zabytkowe miasta jak Pula, Split czy Dubrownik, pełne atrakcji turystycznych, uległy poważnym zniszczeniom. Od 1997 roku przemysł turystyczny jest powoli odbudowywany, a sama Chorwacja staje się coraz bardziej popularnym celem przyjazdów wśród turystów. Obecnie turystyka jest znów ważnym i dochodowym działem gospodarki. Obywatele Unii Europejskiej mogą przekroczyć granicę i przebywać na terenie kraju do 90 dni bez posiadania paszportu, legitymując się jedynie dowodem osobistym[4].
    Demografia[edytuj]

     Osobny artykuł: Demografia Chorwacji.
    Chorwację zamieszkuje prawie 4,5 mln mieszkańców (4 493 312 w 2007). Istnieje tendencja spadkowa spowodowana głównie emigracją zarobkową do krajów zachodnich, ujemnym przyrostem naturalnym oraz emigracją Serbów do rodzinnego kraju – Serbii. Znaczna większość mieszka w miastach (64%); na wsi mieszka 36%.

    Struktura etniczna[edytuj]
    Według spisu ludności z 2001 roku struktura narodowości w Chorwacji przedstawia się następująco:
    narodowość    liczba    procentowo
    Chorwaci    3 977 171    89,63%
    Serbowie    201 631    4,54%
    Bośniacy    20 755    0,47%
    Włosi    19 636    0,44%
    Węgrzy    16 595    0,37%
    Albańczycy    15 082    0,34%
    Słoweńcy    13 173    0,30%
    inna narodowość    81 355    1,81%
    nie określona    89 130    2,01%
    brak danych    17 975    0,41%
    Główne skupiska mniejszości narodowych znajdują się w następujących regionach:
    Albańczycy – Zagrzeb, Istria;
    Bośniacy – Zagrzeb, Istria, Primorje;
    Czesi – zachodnia Slawonia (miasta Daruvar i Grubišno Polje oraz gmina Končanica), Moslavina (miasta Pakrac, Lipik);
    Niemcy i Austriacy – Osijek, Zagrzeb
    Polacy – Zagrzeb, Rijeka
    Rusini – wschodnia Slawonia;
    Serbowie – Slawonia (zwłaszcza wschodnia), Kordun, Banovina, Zagrzeb, Rijeka;
    Słowacy – wschodnia i środkowa Slawonia (miasta Ilok i Našice);
    Słoweńcy – Zagrzeb, Primorje, Istria;
    Ukraińcy – Zagrzeb, Sisačko-moslavačka županija, Brodsko-posavska županija, Vukovarsko-srijemska županija;
    Węgrzy – Baranja;
    Włosi – zachodnia i południowa Istria, Rijeka, Cres, Lošinj, Moslavina.

    Struktura etniczna
    Język[edytuj]
    W tym samym spisie przy pytaniu o język ojczysty uzyskano następujące rezultaty:
    chorwacki – 96,11%,
    serbski – 1,00%,
    włoski – 0,46%,
    albański – 0,32%,
    węgierski – 0,28%,
    słoweński – 0,26%,
    inny – 0,78%,
    brak danych – 0,37%.

  • Anonymous

    Zawsze chciałem jechac na wakacje do Chorwacji ale daj se siana koleś -,-

  • http://doda-music.com Piotrek

    Super, dzięki! :) Nie wiem czy działa, bo nadałem prawa Crystal, sprawdź proszę czy masz nowe funkcje ;)

  • http://www.youtube.com/watch?v=KDZpPLneTRo Barthezz

    Tez moge pomoc bo codziennie tu zaglądam i na czacie też siedze często ;)

  • http://doda-music.com Piotrek

    Super, dodałem Cię :) teraz idę spać, ale sprawdźcie czy działa Wam ta moderacja, a ja rano dodam innych, którzy się ewentualnie zgłoszą :)

    Podziękujmy Patrykowi czy kto to tam świruje, przyczyni się do rozwoju strony ;)

  • Anonymous

    Jakby co, to ja LUCAS, tylko na Disqus mój nick (samo Lucas) był zajęty :)

  • Anonymous

    Zgłaszam się :) Jak coś to jestem – “Lucas”, tylko, że po rejestracji w Disqus, musiałem zmienić, bo mój nick był zajęty :) 

  • Anonymous

    Haha, namęczyła się psychiczna. Serio, nie wiem skąd się tacy ludzie biorą :D 

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    Ja mógłbym pomóc.

  • Anonymous
  • ania6541

    jak jeszcze ktoś potrzebny to mogę pomóc ;)

  • Anonymous

    ja tez mogłabym pomóc, ale chyba za dużo osób już jest :D

  • Anonymous

    Może zrobimy akcje typu ,,7 Pokus Download Week” 

  • Anonymous

    Nie wiem jak to możliwe, ale na wp. mamy 3 % straty :(

  • Anonymous

    Też mogę : >

  • Anonymous

    No ja tez moge:P Co prawda komentarzy pisze mało, ale zaglądam tu codziennie jak i na czat:P Kiedys miałem nick Paweł a teraz Pawel232 bo Disqus nie chciał mi takiego nicka wbić ;/

  • Anonymous

     Ktoś tu kiedyś pytał, którzy artyści załapią się do TopTrendy 2012. Prawdopodobnie będzie to :Seweryn Krajewski, Maciej Maleńczuk, Zakopower, Sylwia Grzeszczak, Blue Cafe, Anna Maria Jopek, Kasia Nosowska  oraz Doda. Wszyscy Ci wykonawcy sprzedali pond 30 tys. krążków. Leszek Możdżer ma 2xPlatynę, ale ponieważ jest jazzowym artystą na platynę musi sprzedać tylko 10 tys., a więc ma sprzedane ponad 20 tysięcy. I teraz ciekawe bo Maryla, Ewa Farna i Feel mają po złocie. Ciekawe, które z nich się załapie?

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    ja zawsze chętny na moderowanie :D
    chyba sie spóźniłem xD hahahah… trudno ;p

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    Ewa Farna wydała koncertową płytę, a to się chyba nie liczy ;pp 

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Również chętnie pomogę ;)

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Nie rozumiem tej sondy na wp… tyle głosów oddajemy a to Ramonie cały czas przybywaja procenty…

    PS. Na plejadzie oddano do tej pory ok 200 głosów, więc 1% to 2 głosy… musimy oddać ok 100 głosów i będzie dobrze :)

  • Anonymous

    ja też z chęcią pomogę :D

  • http://www.olimpia.elblag.pl Fanatyk.

    Niech kazdy zagłosuje w tych sondach… Bo to wstyd żeby Doda przegrala : )

  • Anonymous

    Też tego nie rozumiem. Tyle głosów poszło, a żaden procent do Dody nie doleciał, za to Ramonie przybyło Oo 

  • Anonymous

    Szkoda ze Doda nie wystąpi na Sylwka bo zawsze jakiś gadżet z show na Sylwestra był wykorzynany pozniej w trasie i miesliśmy jakas podpowiedz czego mozemy sie po trasie spodziewac:D
    Sylwester 2009/2010 – trumna
    Sylwester 2010/2011 – skrzydła do Bad Girls

    Swoją drogą ciekawe czy The Sven Temptations Tour bedzie przedłużone czy bedzie nowa trasa:P

  • Anonymous

    Tak sobie wszedłem na forum fanów Farmy: 
    http://www.ewafarna.pl/forum/viewforum.php?f=53 

    Oni naprawdę mają straszny kompleks na naszym punkcie temat “Farnoholicy kontra Fani Dody”, hahaha 

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Kto głosuje w tej chwili na Esce? Ja głosuje teraz przez 10-15 minut, więc jak ktoś chce moze mi pomoc, beda szybciej glosy przybywały :)

  • Anonymous

    Ja tam nie mogę oddać więcej niż jeden głos. Nawet usuwając ciasteczka. 

  • http://twitter.com/LMFiire LMF

    Przed chwilą w 10 sekund odrobiłem 0,3% a teraz nie mam już przycisku GŁOSUJ haha

  • http://likeadoda.com Crystal

    ja do logowania używam nicku xCrystal.

  • Anonymous
  • Anonymous

     jakby co to ja Aneta,tylko się zalogowałam i teraz jest na końcu 221:))))

  • Anonymous

     u mnie jest tak samo:/

  • Anonymous

    ja też już nie mogę głosować przez usuwanie ciasteczek :(

  • Anonymous

    A ja jakby co to “stara” DarkAngel :D

  • Anonymous

    Na pocieszenie możemy dodać że nie tylko Dodzie universal wybiera “super” single. 
    http://www.pudelek.pl/artykul/37265/jest_drugi_singiel_szpaka_posluchaj/

  • http://twitter.com/kamroll71 kamroll7

    gg

  • Anonymous

    Jakby co to ja : Kamil :D .

  • Anonymous

    sorry za ten komentarz, sprawdzałem tylko coś.

  • Anonymous

    Nie wiem czemu ale ta piosenka wg mnie brzmi jak męska wersja piosenki ,,Seksualna” Mirami xD Nie wiem dlaczego tak myśle hahaha

  • Anonymous

    Zdaje mi się że ta sonda już się zakończyła jeśli tak to przegraliśmy
    http://www.eska.pl/hotplota/sonda/polska_artystka_roku_2011/1754

  • Anonymous

    Ewka zawsze prowadzi w sondach na esce ;p Zresztą puszczają ja tam co pół godziny więc nic dziwnego, lepiej się za wp wziąć :D

  • Anonymous

    na wp dziwne są te wyniki bo za każdym odświeżeniem pokazuje się inna ilość oddanych głosów więc całkiem możliwe że wygrywamy :D

  • http://twitter.com/kaaroolinaxox kaaroolinaxox
  • Anonymous

    kto ją tam wie …

  • Anonymous

    Złote DVD koncertowe to 5 000. :p

  • Anonymous

     ten filmik już dawno był na fakcie:D

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    ee tam nie tzreba wszysktiego brac na powaznie Doda zawsze lubiala sobie  koloryzowac ;p poprostu jest  urodzona optymistka ;D

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    Piotrze adminie  mam psikusa bo niby jestem na Disqus moderatorem a z drugiej strony nie moge usuwac komenatrzy albo bloknac kogos ;)

  • Anonymous

    Na Vivie w TOP 20 Najlepsze polskie piosenki 2011 Doda i Bad Girls na 9 miejscu 

  • Anonymous

    Na pierwszym Farna i Ewakuacja… Ale przed piosenką Natalia mówiła o sytuacji po EMA MTV ze było duzo głosów ze Farna wygrała to niesprawiedliwie i ze to oszustwo :P 

  • http://twitter.com/ThePunia Patricia

    http://www.facebook.com/media/set/?set=a.253675554692002.61586.211011452291746&type=1

    doda na koncercie ” Koncert Chonique Sneed Tricky LA” z blazejem ;)

  • Anonymous

    Czyżby powoli zaczynała się nagonka na Ewę? 

  • Anonymous

    nie przepadam za tą Natalią :P

  • Anonymous

    no fajne fotki :)))) już niżej ktoś podawał:))))

  • ania6541

    no to bardzo się cieszę, że sposób działa ;)

  • Anonymous

    http://e-serce.wosp.org.pl/ Aż miło patrzeć na wkład fanów Dody w wośp ;) 

  • http://www.doda-music.com Smichal21

    również chętnie pomogę ;)

  • Marcin Madalinski

     http://www.youtube.com/watch?v=pa78NwxBhTQ 

  • Anonymous

    Jak wpisuję na YT ‘doda xxx’ to pierwsza jest wersja bez ograniczeń -.-‘

  • Anonymous

    Odcinek się zapowiada super, nie mogę się doczekać całości :) 

  • http://www.doda-music.com Smichal21

    u mnie też :/ ale jak wpisuję samo “Doda” to jako pierwszy wyskakuje klip XXX z oficjalnego kanału Dody ;)

  • http://www.doda-music.com Smichal21

    wow ! już 12,5% dla Dody :) jak pamiętam, przed świętami było ok. 4% :D Nieźle!

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    ja po premierze XXX tez nie … 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    jebnąłem z komentarza w zwiastunie kulisów xD hahaha… nie mogę się powstrzymać od śmiechu XD hahahahahahahahhahahahaha

  • Anonymous

     jakby co to ja jestem Maciek, tylko teraz się zalogowałem i mam trochę inny nick

  • ania6541

    zgadzam się z Tobą Radziu całkowicie ;)
    wcześniej ją lubiłam ale po premierze moje zdanie o niej się nieco zmieniło ;D

  • http://www.doda-music.com Smichal21

    Właśnie wziąłem się za pisanie scenariusza kariery Dody 2012 ;) Mam niezłą wenę twórczą dziś więc strzeżcie się :P hahaha! jakie głupoty ja tam napisałem :D

  • http://www.doda-music.com Smichal21

    W nowym zwiastunie widzę wiele fragmentów z koncertu w Łodzi ;) Ciekawe czy i ja będę na jakimś ujęciu, bo stałem przy samej scenie :D

  • http://www.LikeaDoda.com RudeBoy7

    A w ogólnym zestawieniu najlepszych hitów 2011 BG na 31 miejscu :)

  • http://doda-music.com Piotrek

    Dzięki wszystkim za zgłoszenia, dodałem Was do moderatorów i chyba teraz już działa, sprawdźcie proszę :)

    Teraz będziecie bardzo potrzebni, bo wyjeżdżam jutro na cztery dni i z netem może być bardzo słabo :P

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    dzięx :D 

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    U mnie działa. Dzięki

  • http://www.doda-music.com Smichal21

    dzięki wielkie ;) działa

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    Pani Danuto, jest Pani najlepsza :-)

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    dziekowac , dziabi wszystko ;) nie wiem gdzie jedziesz ale udanego pobytu xd

  • Anonymous

    moją siostrę jak zawsze widać, a mnie nie:). jestem zawiedziona:P kolejny materiał z mielca hehe

  • Anonymous

    jakby co to ja andiama:). 

  • Anonymous
  • Anonymous

    Tak, działa. Dzięki Piotrek :) 

  • Anonymous

    hehe teraz sie wszyscy zaczeli logowac hehe:). 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    powiedzcie mi jaki nakład jest na MULTIPLATYNE ?? czym ona się różni od Platyny, 2xPlatyny itd. ? 

  • Anonymous

    No bo inaczej się nie da komentować :) 

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    niezle;d

  • Anonymous

    A czemu? Co zrobiła? 

  • Anonymous

    Materiały z Mielca to już norma:D:D ten Mielec zapadnie w pamięci nie tylko nam ale widać i Dodzie:D:D skoro tak często dają urywki w kolejnych odcinkach:)))))

  • Anonymous

    Mimo zrypanego początku (tej ciszy u Dody) wiele się działo. Szczególnie w ostatnich miesiącach. Płyta, platyna, nagrody, genialna trasa, Autograf Tour, genialne klipy, felietony, dużo Dody na imprezach etc. :D 

  • Anonymous

    Jestem pewien, że 2012 będzie o wiele lepszy. Bo Doda będzie działać od początku, promocja itd “Żaden Nergal nie stanie na przeszkodzie” :P 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    tak ?? serio ? 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    o matko… nie poznałem cię xD 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    no chyba największa publika tam była to się nie dziwię :D 

  • Anonymous

    anetko, my tam byłysmy to puszczają hehe:). 

  • Anonymous

    o to samo miałam zapytac:). ja się zalogowałam z ciekawości:). 

  • Anonymous

    zmiana hehe:)

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    Ja też, ja też ;D
    Szalona dziewczyno :P

  • Anonymous

    no widzisz już nas jest troje:). 

  • Anonymous

    hihi hahah, dobre:) 
    http://www.pomponik.pl/plotki/news-doda-to-byl-rok-porazek,nId,423938 mam dzisiaj jakoś nadzwyczajnie dobry humor:). 

  • Anonymous

    Dzięki :) Wszystko działa :)

  • Anonymous

    No chyba nie. Bo jak nie jesteś zalogowany nie możesz komentować :) 

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    Kolega, który ze mną był jest czwarty :D

  • Anonymous

    Działa,działa. Dzięki :D

  • Anonymous

    Właśnie na takich grafikach, widać ile Doda zrobiła w 2011 roku i jak
    bardzo ewoluowała. Nie kojarzę tylko jednego zdjęcia – rząd 5, ostatnie
    zdjęcie. Z jakiegoś koncertu jest to zdjęcie?

    Niedługo Doda zacznie robić bilans zysków i strat. Można jej podłożyć tę grafikę, będzie jej łatwiej ;)

  • Anonymous
  • Anonymous

    nie wiem czemu się to foto doczepiło…

  • Anonymous

    tak jak ostatnio radexowi hehe:). ja pamietam reklame:)

  • Anonymous

    a gdzie staliscie? i skad przyjechaliście? bo ja tu coś sprawdzam hehe:P

  • Anonymous

    Niestety, ale z mojej strony musiał nastąpić transfer i od dzisiaj jestem Dawidem930, ale nadal zwracajcie się do mnie Dawid ;)

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    Staliśmy przy samych barierkach po prawej stronie, na samym początku :D

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    Wszystko ok, ale czemu znajduje się tam jedno zdjęcie Britney Spears?

  • Anonymous

    dodowcy:P. wiedziałam:). 

  • Anonymous

    Już jej nie ma. Otwórz linkiem. 

  • Anonymous

    to jeszcze dla formalnosci skad jechaliscie? 

  • Anonymous

    To nie Doda, tylko Britney. Nawet nie wiem jak to się tam znalazło, tym bardziej, że nigdy nie miałem żadnej Britney na dysku Oo 

  • Anonymous

    Jak coś to już poprawiłem. Tylko otwórz przez link. 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    wyloguj sie i jeszcze raz zaloguj na disqus :D 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    ale to chwilowe chyba bylo, bo Piotrek tak mówił :) 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    mi się udało, że moje nicki nie są zajęte :D 
    ale jak coś to możesz sobie nick zmienić w ustawieniach disqus :) i bedzie sie pojawiać na stronie inny z tego co wiem… ja tak robiłem :D 

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    Moj tez nick jakos nie jest zajęty ;D …. niech tylko by byl to… ;] XXX

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    Zgadzam sie  jak lucas wczesniej  pisal ze widac na tych zdjeciach  ile sie dzialo w 2011 ;)

  • http://www.facebook.com/officialdoda kontrowersyjny

    Ostrowiec Świetokrzyski mniej więcej :D

  • ania6541

    całe jej zachowanie było dziwne… uważa się za nie wiadomo kogo, a jest zwykłą prezenterką… wszystkie znane osoby na luzie a ona taka ważna itd. nie wzbudziła mojej sympatii

  • Anonymous

     http://muzyka.wp.pl/pid,14081816,ankieta.html?ticaid=1da2b    atakujemy?

  • http://kwejk.pl/obrazek/509723/gaga,kopi%C4%85,dody.html Audi

    ja też zmieniłem nick z przyczyny osoby mi umniejszającej używającej mój nick i podszywającej się za mnie :)

  • Anonymous

    Niedługo będą pewnie “nominacje” pudla do tych wydarzeń itd. Spodziewajmy się, że platyna Dody będzie nominowana do “klapy roku” … nie rozumiem już polskich portali. Piszą, że płyta Dody to klapa, ale jak inny artysta dostanie złoto to już sukces.

  • ania6541

    komentarze dla niezalogowanych były tylko chwilowo wstrzymane

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    Właśnie głosuje ale nie wiem te głosy raz są takie a raz znowu inne .

  • Anonymous

    Feel miał diament, a teraz z platyną ciężko . Ale ich porażki nie są tak chętnie “czytane” i komentowane.

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    No a najgrosze jest to ze wszyscy to przeczytaja i uwierza ze  to klapa … beznadzieja ;/  to co wmawiaja  ludziiom te portale plotkarskie to jest chore 

  • Anonymous

    multi to przedrostek. oznacza to wielo. multiplatyna = wieloplatyna,  więc to wszystko powyżej pojedynczej platyny, czyli 2x,3x,4x.

  • http://pl.doda-music.com/ Barthezz

    hahha nick bardzo oryginalny hahah nie ma co  ktos ci zajal nick jakis  baby ;d

  • Anonymous

    u mnie też śmiga, dzięki :)

  • Anonymous

    Doda mogłaby zaśpiewać jakis cover evanescence.  jakos mi to tak do niej pasuje:)

  • Anonymous

    CZY MOŻEMY SOBIE POŻYCZYĆ TEN MIKS DO JAKIEJŚ NOTKI NA d-m? Nie mówię, że na pewno wykorzystamy, ale pewnie będzie jakaś notka o podsumowaniach roku to może akurat :)

  • Anonymous

    jeśli się nie mylę to media expert liczy się do zpavu w zwiazku z czym myślałem że z racji podpisywania płyt w miesięcznym – listopadowym zestawieniu Doda bedzie stosunkowo wysoko, a tu zaledwie 100 miejsce…

  • http://www.LikeaDoda.com RudeBoy7

    Media Expert chyba się nie liczy…

  • Anonymous
  • ania6541

    a nie masz bliżej do Kielc.? tylko do Ostrowca.? :P też bym była ale nie wypadało nie iść na ślub siostry tylko jechać na koncert haha

  • Anonymous

    Do OLiS’u się nie liczy :d.

  • Anonymous

    Kozyra w jakimś wywiadzie mówił ze cena za wyprodukowanie artyście płyty wynosi ok. 100 tyś zł, chociaż za taka produkcje jak Doda ma na pokusach dała pewnie dużo więcej ;p Zresztą to chyba wytwórnia zazwyczaj płaci ;p

  • ania6541

    a ja nie mam :(
    no ale trudno ;) miłej podróży ;)

  • http://www.LikeaDoda.com RudeBoy7
  • http://twitter.com/Tommyyrock Tommy

    Co wy na to , aby zrobić Dodzie akcje na Twitterze “Pragniemy 7 Pokus Głównych po angielsku!” . Nawet jeżeli nie wyda ich jako płyty może wrzucić na YT a my zadbamy już o promocje! :)

  • Anonymous

    ze mną też było jeszcze 6 osób:D

  • Anonymous

    http://reklama.onet.pl/house/Portal/itunes/3.jpg zobaczcie jaka reklama mi wyskakuje na onecie co chwilę. ale jej nabijają liczniki, bo na 100% nie tylko w polsce takie akcje robią :) iw ten oto sposób gaga jest NAJ. jak mi ktoś powie, że pokusy po 20 zł to stoczenie to mnie szlag trafi.

  • Anonymous

    hahahaha, żenada

  • http://kwejk.pl/obrazek/509723/gaga,kopi%C4%85,dody.html Audi

    liczy się stajl i oridżinal! :D

  • http://twitter.com/#!/DodaPoland Smichal21

    już tak nie zganiajcie wszystkiego na GaGę…
    http://prezenty.onet.pl/
    Onet.pl daje taki prezent świąteczny, że codziennie jest do pobrania inna piosenka za darmo z iTunes. Dzisiaj akurat jest piosenka Gagi.
    To samo można powiedzieć o Coldplay, że “nabijają liczniki” bo ich piosenka też była do ściągnięcia za darmo -,-

  • Anonymous

    onet ? Na mistrzach tez jest tego reklama. To na pewno musiała zrobić Gaga bo za reklame odpowiada apple itunes a oni biorą muzyke od wytwórni. Merry the night za free. Singiel nie wypalił to trzeba jakos ukryć porażke ;p

  • Anonymous

    Gaga już przy drugiej płycie sprzedawała swoje albumy za kilka centów… nawet w aptece, więc… 

  • Anonymous

    RRAAFF – No pewnie. Bez problemu możecie to umieszczać gdzie chcecie ;) 

    Tutaj daje jeszcze raz poprawny link: 
    http://img825.imageshack.us/img825/2263/htfjt.jpg 

  • http://twitter.com/Tommyyrock Tommy

    Sorry ale mam dość. Wkurzacie mnie powoli z tym “Gaga to.. Gaga to porażka”. Spójrzmy prawdzie w oczy. Lady Gaga to b. pracowita wokalista, zbiera już materiał na następną płytę, gra co chwile koncerty, nagrywa dobre teledyski w krótkim czasie, wydaje regularnie single, co tydzień jest na jakieś ważnej okładce. W porównaniu do naszej Dody robi dużo. Moim zdaniem Doda jest leniwa. I to już każdy chyba wie. Dwa single w ciągu roku? A potem dziwi się, że płyta się tak marnie sprzedaje. Na szczęście robi dobre teledyski i udane koncerty. Więc nie mówcie, że Gaga to porażka skoro osiągnęła milion razy więcej co Doda w ciągu 10 lat. I za chwile ktoś mi wyjedzie, że to Polska. Gdyby Doda się nie obijała, uczyła się ang, wydawała regularnie single to byłby dobrze. Za czasów Majki (można mówić o niej co się chce) single, teledyski – wszystko się kręciło prawidłowo.

  • Anonymous
  • Anonymous

    A ja radzę czytać ze zrozumieniem :) On napisał, że singiel jest porażką, nie Gaga. 

    Poza tym – dobrze zauważyłeś, porównując do Dody – POLSKA. Ciekawe kim by była teraz Gaga gdyby się urodziła w naszym kraju? I czy by osiągnęła choć w połowie tyle co Doda? No właśnie… 

  • Anonymous

    Skoro mamy juz spojrzeć prawdzie w oczy to powiem tak. Nikt nie neguje jej dawnych osiągnięc, które są dość spektakularne, ale jej single juz nie stają się przebojami. Zresztą ona musi być taka pracowita bo w koncu wytwórnia wpompowała w nią tyle kasy że musi teraz zarobić. A ikona z niej żadna. Uwielbiam jak ludzie nie znający prawie w ogóle przeszłości Madonny, nazywają Gage wielkim innowacyjnym odkryciem, kiedy nawet jej była choreografka przyznała że charakteryzowała Gagę “na Madonne”. I nie ma sensu zaklinać prawdy ;p Zresztą nigdzie przedtem nie pojawiło się porównanie do Dody więc skąd ten bulwers. 

  • Anonymous

    Na profilu Dody na lastfm rozgrywają się dantejskie sceny!

  • http://twitter.com/Tommyyrock Tommy

    Denerwuje mnie to ciągła nagonka na Gagę na tej stronie. Niby chcecie aby być tolerancyjni do artystów gdy ktoś obraża Dodę, ale innych nie umiecie nieraz uszanować. ;) Sądzę, że Gaga gdyby była w Polsce to by tu raczej nie została ;D I z pewnością by nie osiągnęła tyle co Doda. I dla mnie Madonna a Gaga to dwie całkiem inne postaci.

  • Anonymous

    Właśnie przed chwilą z tego wyszedłem. Chciałem skomentować, ale zrezygnowałem :D Tylko by ich nakręciło… 

  • Anonymous

    to w takim razie coldplay mi ani raz nie wyskoczył a gaga tylko kilkanaście razy pod rząd w ciągu kilku minut :)

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    do ZPAV liczy się, do OLiSu nie :P

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    My immortal <3 

  • Anonymous

    nie wchodzi :/

  • Anonymous

    pisanie prawdy nie jest żadną nagonką no ale jak uważasz, a i to nie są 2 całkiem inne postaci, Gaga jest produktem zerżniętym na potęgę, wystarczy trochę poszperać, zamiast odpierać argumenty ogólnikami.
    http://latimesblogs.latimes.com/music_blog/2011/11/lady-gaga-dismisses-longtime-creative-director-laurieann-gibson.html 

  • http://radzio5552.digart.pl/ RaDeXxX

    ahaaaa :D dziękuje :) 

  • Anonymous

    Mi wchodzi normalnie. I pierwsze co widzę  – reklama z Gagą XD

  • Anonymous

    Na Dodę można głosować również tutaj:

    http://muzykoholicy.fan-strefa.pl/najlepsza-polska-wokalistka/

  • Anonymous

    przecież nikt tu nie pisze tekstów w stylu gaga to dziwka jebana suka czy coś tym stylu tylko stwierdzamy, że się wypala. to przecież nie jest nic złego w porównaniu z wyżej wymienionymi epitetami. a co do gagi i madonny. byłem wielkim fanem gagi kiedyś, ale zastanawiało mnie dlaczego porównują ja do madonny. zainteresowałem się starą i obczaiłem jej trasy koncertowe, klipy wywiady i śmiało mogę powiedzieć, że gaga to istna imitacja madonny. stroje, choreografie, fryzury, pomysły na show to wszystko miała już madonna. nawet wykonanie było bardziej dopracowane i bardziej z klasa a nie takie wulgarne byleby pisali jak u gagi. a żeby było śmieszniej to na trasie koncertowej ma te same teksty co madonna. tak samo zwraca się do fanów. jak to ujrzałem kiedyś to mi szczęka opadła. słowo w słowo kilkuzdaniowe teksty jakby cytowała madonne. dla mnie gaga to nic innego jak sztuczny wytwór z niezłym głosem. kurka znosząca złote jaja dla firmy fonograficznej. mimo wszystko dziękuję jej za to ,że dzięki niej zainteresowałem się madonną, bo naprawdę warto.

  • Anonymous

    a kto wiedział, że Doda i Gaga miały takie same buty ? (XXX,Judas) :D 

  • Anonymous

    otóż to, ale ludzie i tak będą na siłe pisali że to 2 całkiem inne osoby, ludzie mniej ignorancji 

  • Anonymous

    Dzięki :)

  • Anonymous

    chore to jest to, że ludzie im wierzą.